 |
|
Eden meent... Notizen vun Ewald Eden |
|||
|
23.7.10
Wenner ikk foaken Minschen mit een Auto dör de Gägend krüdeln seech, denn roatsel ikk woll mennichmoal, ov de Stüürmann dat Autofoahren woll läärt hett, or ov he villicht sien Patent bi een Glükksspill wunnen hett. Liekers har ikk dat sülvige Denken vöörmörgens, as ikk in us Bladdje dat eerste Särgen – de eerste Reakschon van d’ Willemshoabener Burmester Eberhard Menzel up dat Künnichmoaken van de Raffineriedod leest hevv.
Ikk hevv so stuuv dorcht, wor hett de Keerl blods dat Regeern läärt? Mi is denn oaber inschoaten, dat hüm dat Amt joa woll wägen sien langjöärich Parteibook toschoaben worden is. Köänen kann he dat Staddregeern näämich nich. Mi is dor ok noch een ollen Geschicht infallen, de in mien Jungmannstied as Verkloaren van een Oart van Mannslüüverstand an de Krööchdischken langsleep: „Eberhard – so harn sien Ollen hum nöömt – har all as lütten Büdel veel Spoaß an d’ Autofoahren. Sien Voader har hüm all een Seepenkist trechtklütert, as de Jung man jüüst van allennich sien Büksen drööchhollen kunn. Eberhard wur nu mit de Tied grötter un öller – ov he dorbi ok klööker worden is, dat steit nargendwons schrääven. Sien Autoverrücktheit, de wee up jederfall mitwussen, un so har man hüm eenes gooden Doachs anboaden, doch Rällys to foahren. Eberhard mook joa niks leever as dat un klauter ok glieks to de eerste Foahrt in een Blikkern Kist van Rennauto. De Foahn geit hoch – Eberhard lächt een furiosen Start hen – mit Hannen un Footen is he an Waarken, so dat dat Deert jümmers flinker word. As de Tachonoadel all een Stükkji boaben de hunnerdfüfftich is, givt dat een Gewaltskroak, un de Foahrt is to Ennen. Sowat kann d’ gääven. Dat Foahrtüüchs word in d’ Waarkstää upklütert un Eberhard geit wäär up de Stroat. Noa een körten Tied bi hunnerdfüfftich dat sülvige Mallör – nochens Waarkstää, nochens an de Startlini – nochens dat sülvige Spill. Nu kann de Boas oaber nich mehr an sükk hollen un will van Eberhard weeten, wu sowat geböören kann un wu he denn so tokeer geit, wenner he loslächt. Eberhard kikkt hüm plietsch an un schküddelt binnerwendich sien Köäsel över so een dösige Froach. Antern moot he oaber nu jao – mach hüm de Froach ok noch so ballköppich vöörkoamen. Bevöör he sien Boas denn up de dusselige Froach antert, kikkt he noch ähm gau in d’ Speegel – schlikkt sükk de Fingers natt – strikkt sükk dormit sien Hoar gliemich – lukkt sükk de Kroach liek, un denn: ‚Joaman, weets du, Boas – ikk drei to eers de Schlöädel rüm – wenner ikk denn hör, dat de Maschin löpt, denn gääv ikk Gas un foahr in d’ eerst Gaang los – bi veertich denn in d’ tweeten – bi söämszich in daarten – bi hunnerdtein in d’ veerten un bi hunnerdfüfftich schkalt ikk denn up „R“ as Rälly – joa, un jüüst in disse Momang flücht mi doch verrafftich jedermoal de Maschin üm de Oohrn.' — Eberhard hett in disse Firmoa nümms mehr achter irgendeen Stüür loaten.“ Kiek, un so kummt mi dat hier in Willemshoaben vöör – de Burmester kricht stilkens groode Foahrtüüchs anboaden – un nettegroad dat he achtert Stüür sitt un is dormit losjükelt, flücht hüm ok all de Maschin üm de Ohrn. Wat ikk dormit beliekteeken will, is, dat hier in Willemshoaben een groodet Industrievöörhoaben noa dat anner in de Büks geit un de Staddregeern nich dorachterkummt, wu see van d’ Kapitoal vergöäkelt ward un so lichtfardich de Kommuni an de Grund brengt. Un ov de Minschen in Staddje nu endlich upwoaken ov ok nich – denn lütten Eberhard is dat mittlerwiel schietengoal. He vertrekkt sükk överd Joahr noa wonsanners up d’ Ollendeel un grient sükk eens – denn dat, dat kann he. |
|||
|
23.7.10
De Neddersassisch Halfmoandministerin Özkan hett sükk noa de dösige Krüüzattakke to Anfangs van hör Boantje in Hannower nu wat Neeäs infallen loaten – ov is hör dat ut Ankara infallen worden? Een Oart van öpentlich up een Soak inschwörn givt dat joa bi us in Düütschland ok noch, ovwoll man sükk dor ok froagen kunn, ov dat nödich deit – de Suldoatenvereidigung. Nu will oaber de Avkoatin mit de Koran in d’ Kopp, de denn Neddersassenwulff us joa noch ähm flink in d’ Taaschke stoppt hett, bevör he sükk noa Bellewü verkrömmelt hett, dat sülvige Spill mit de Medien in d’ Land avtrekken. De Zeitungslüü schöält sükk öpentlich henstellen un een Dekret ünnerteeken, noa dat see blods noch so schrieven, as de türkischstäävich Avkoatin dat vöörgivt. Allwäär kummt Ankara mit sien Erdogans us een Stükkji nörder. Wenner dat so widergeit, denn köänt wi bold in een poar Minüten to Foot noa d’ Bosporus henstappen – denn is dat nämich gannich mehr de Froach, ov de Türkei in de Eu upnoahmen warden schall, wiel Düütschland denn eder to een türkisch Provinzi worden is un us Froonslüü blods noch in düster Kleedoasch un Schleier rümlopen dürsen. Ikk moot särgen, mi grääst dorföör un ikk bün an hen- un heröverlärgen, ov man dat Halvmoandwichtje nich denn Wulff noa Berlin achteranstüüren kunn, denn dor in Krüüzbarch ov in Wedding wüür see doch tominnst nich mehr upfallen. |
|||
|
18.7.10
Vöörmörgens üm nägenüürfüfftein hevv ikk twiefelt – nä nää, nich an mien eegen Denken, ovwoll mi dat ok woll foaker genooch ünnerkummt. Vöörmörgens hevv ikk an de Glooven, an dat Särgen un wiers ok an de Verstand van een Mannsbild twiefelt, van de ikk eelich van sien Boahntje her wat anners verwacht har.
In de Sönndachskaarkenbidrach up NDR Neddersassen stunn vandoach dat BP-Spill üm dat Geböören in d’ mexikoansch Gulfregion in d’ Lücht. Van de katholsch Kaarkensiet anter vandoach de Hannöversch Propst un Hildesheimer Domkapitular Marten Tenge up de Roadioschnakkerin hör Froagen to de gröttste un gräsichste bit nu in d’ Eerdenloop dör Minschendoon inszeneerte Katastroof. De Amibomben up Hiroshima un Nagasaki in fiefunveertich sünd dortägen eder een Fleegenschäät up een Conteenerschkipp. De Gottsdeener hett een büld gries Wulkches dorherkauelt – oaber dat weet joa mittlerwiel de Döäsichste in d’ Land, dat van Kaarkensiet keen schiered Word ni nich to hörn is. Peerd un Rieder köänt ov dröfft de Kaarkenverträäder bi us in Land schiens nich nöämen. Dat Leechwoater vöörmörgens ut de Probst sien Halsgatt, dat hevv ikk joa noch verknusen kunnt – oaber sien Resümee, dat hett mi denn doch an sien kloaren Verstand un villicht ok an sien Goodoardichkeit twiefeln loaten.
Sächt he an d’ Ennen van de Schnakkeree doch verrafftich (un dat ok noch soo luut, dat de Minschen dat in d’ heele Land hören köänt), dat wi mit sükkse Katastrofen in alle Tokunft lääven mooten, wiel – un nu kimmt dat, wat mi an de Grund brocht hett – wiel so een Doon sien Wuddels in de stoadige „Sehnsucht nach Geld und Reichtum“ hett. Woarüm kunn de Schwaartkiddel dor nich eenmoal dat Deert bi de Noam nöömen un särgen, dat de Gier noa Riekdoom un Macht de Minschen dorto drifft? Wenner he so veel Kuroasch wiest har, denn har ikk hüm aal sien anner Kauelee lichten Haartens vergääven kunnt. |
|||
|
15.7.10
Woarüm faangt Froo Merkel nu an, noa Hanne Kraft öäpenlich mit Schiet to schmieten un hör Wordenbräkeree un Löägenhaftichkeit vöörtoschmieten? Up dat Rebett hett see doch de Nöäs wiet vöörn. Ov is de Hambörger Deern ut Meckelborch baang, hör Maskeroad verlüstich to goahn? Dat brukt see joa eelich gannich, de Pastersdochter, de in d’ SED-Stoat – in de hör Voader Horst Kaßner veerunfüfftich as Gottskeerl mit sien Famili röverwesselt is, wiel he doch woll verrafftich de Spitzboart Walter Ulbrich föör Jesus ankääken hett – so wunnerboar up de hoochst Baargen van Weeten un Gesellschkupp klautert is. Oahn bi de Klauteree ünnerwäägens ok nich eenmoal uttoglieden un sükk nichmoal denn lüttsten Schkraam to hoalen.
Hett see villicht gannich wußt, de Deern, in wat föör een Budel see dor upwussen is? Hett see de Hörns up Ulbrichts ov Honeckers Kopp nich sehn kunnt – ov hett see de nich sehn wullt? Villicht hett de unschüllich Deern joa ok gannich mitkräägen, dat van de särßtein Milljonen Landlüü de meesten as achter d’ Kaschott läävt hevvt, denn hör Pastervoader nööm joa twee Bensinkutschen sien eegen un kunn mit sien Famili överall in de Welt henreisen. De lütji Angela Doro Kaßner hett joa ni nich wat lieden mußt in hör Läävenstied bit nägenteinhunnerdnägenuntachentich – sünners nich as büpperste Schnakkerin van d’ FDJ, so as dat Jungvolk van d’ SED heeten hett, de see bit an d’ Ennen van de Düwelsstoat ut Stiekelwier un Tuchthuusmüüren wäsen is. Kört vöördem in de Tied wee dat noch dat Führerjungvolk. Wenner see in de Tied all läävt har, denn wee see säker Baldur van Schirachs Tipmamsell wäst.
Ov hett see Baang, dat de Biller un de Berichten över Angela Dorothea Kaßner/Merkel ut de Stoatsäkerheitsmeershopen oapenkünnich worden? De westdüütsch Roadiodokumentatschon över sükk, de hett see joa noch anholln kunnt, netso as see de Biller tilgen loaten hett, up de see as Uppasserin vöör Robert Havemanns Huus to sehn wee – nu wasst hör oaber ut Düsseldörp een Tägenpart to, de see man nich noa Merkelmaneer so eenfach achterrükks feustern kann – as see dat mit een büld Mannslüü ut hör Krüüzvereen all moakt hett. Un noa Bellevü kann see dat Kraftpaket ut NRW ok nich mehr ovschuuven – in dat Schlött dor hett see joa all de hör binnerwendich gefaarlichwardenden Neddersassenwulff hen entsörgt. Ovwoll de ut sien Neddersassenpräsidententied so veel Schiet an d’ Hakken hett, dat bi jeder van sien Stappen dör dat Berliner Schlött twee Froolüü mit Emmer und Feidel achter hüm ankleien mooten, üm de Spor van sien Gesetzesbräkeree wächtowischken. De bringt hör dor nu oaber ok niks mehr, denn de Gesetzen, de he noa de Deern hör Anwiesen ovteeken schull, de Gesetzen kricht he nu gannich mehr in d’ Füüsten, wiel vöördem in Düsseldörp een Kraft in de Speeken gript un de blau-geele Krüdelkoar in Berlin – mit de beid Süstern up d’ Bukk – anhollen deit. |
|||
|
14.7.10
Wenn dat vandoach üm us Modersproak geit, verwachten de Minschen ton gröttsten Deel een bietji verschroaben un knustich Charakterkoppen as Schrievers un Schnakkers. Well mit Plattdüütsch buten de Dör van sien eegen Koamer geit, de moot sükk foaken so gääven, as wenn he nich heel dääch is. Denn – Plattdüütsch is doch wat van Güstern. Well Plattdüütsch as sien Sproak ankikkt, de kricht mennichmoal blods Bott up de Büün, wenner man hüm ansehn kann, dat de Mester in d’ School dat düchdich stuur mit hum har. Dat is bi de meesten, de Platt schnakken, wiers nich so – un bi de, de mit Plattdüütsch noa buten goahn, all gannich. Dat Leege doaran is blods, dat een büld Plattschnakkers un -Schrievers sükk dornoa gääven, um överhaupts een bietji Bott up de Büün to kriegen. "Einfältig, leicht zurückgeblieben und unbeholfen müssen die Figuren erscheinen – dann können wir sie einbauen", hett mi moal een sächt, de in de Medienwelt wat to särgen har. "Intelligenz und Zeitnähe ist auf dem Gebiet nicht gefragt." Kiek, hevv ikk bi mi dorcht: nu weets du dat joa ok, un hevv mi to glieker Tied froacht, wat ikk mit mien Weeten denn nu anfangen kunn. Leeve Lüü, de ji över de neemodsch ‚Medien’, as dat vandoach heet, regeert – pakkt jo kruuset Denken bi de Sied un loat mehr Plattdüütsch to. Ji schöält jo wunnern, wu de plattdüütsch Schrievers un Schnakkers up de Höächt van de neeä Tied sünd – ok wenn see ov un to in een stillen Stünn’n mit hör Mors bi Oma un Opa in d’ Sofa sitten, üm sükk van d’ Olldachsgedrüüs to verhoalen. |
|||
|
Wenner ikk nu schrieven wüür, dat mi dat Grääsen ankoamen is över dat Bild van de hülpslosige Seeschwoalfke in de Messelkuul Banter See, denn wüür ikk säker dat Föölen van een büld Minschen utdrükken. Bi mi wee dat oaber keen Grääsen, wat ikk spöört hevv – bi mi we dat de blengerige Brast, de sükk in mi breetmook. Dat, wat in Willemshoaben so ovgeit, dat verfäärt mi all laang nich mehr. Ton Gooden wee dat in mien Geburtsstaddje noch ni nich bestäelt. Wenner dat de Minschen in d’ Kuntrei verrafftich wertschkupplich moal een bietji bäter gung, denn regeer de Düwel dat Land.
Doran hett sükk dör de Tieden niks ännert. Well wat anners vertellt, de hett sien Mors ni ut de Richt dreit un jümmers blods van een waarmen Stool ut in de Welt rutkiest. He hett jümmers blods een Siet van dat Geböören mitkräägen. Dat keen Upgielen tägen een unfähigen Kommuniregeern dör de etableerden Drukkbloaden geit – dat is dat wat mi grääsen moakt. Mit Leevdeeneree tägenöver de Särgenslüü hett mien Grootvoader dat vöörtieds moal beteekend. Wenner de Schrievers bi de insäten Bladdjes een bietji mehr Moot un een bietji minner Angsthaftichkeit tägenöver de Lüü, de dat Heft in hör Hannen hollen, wiesen wüürn – denn har sükk in Schliektau wiers so mennich wat anners in d’ Richt gääven, un mit Säkerheit leep up Stünns ok een büld Geböören de anner Kant an. Denn wüürn ok de Minschen, de dat Waark mit anner, mit kloare Oogen bekieken un beliekteeken, nich stiäl as Miesmoaker, as Pessimisten un Kauelmorsen beteekend. N’türlich givt dat hier in d’ Kuntrei as annerswons ok Kreaturn, de van hör Boantje Miesmoakers mit veel Stroh in d’ Kopp sünd. De Tall is oaber liekers so minn – de kannst tomeest an een Hand ovtelln. Een Gemeendschkupp, in de allens lieklang löpt, de kann disse Handvull jümmers licht verknusen. In mien Denken dreit sükk doch verrafftich dat Vermooden, dat de Willemshoabener Verwaltungsboas in Noaifern van de oamerikoansch Buntje föör Zeitungsschriever un Knipser een Bannkring üm dat Banter Woater trukken hett un bi gallerige Stroafen dat Doröver-Schrieven un Billermoaken verboaden hett. Free noa dat Särgen: Wat ikk nich will, dat een wat sücht, dat dröfft ok nich wiest worden. Van de Dodes- un Schwangsaarbeitsloagers in een unseligen Tied wee in de Bladdjes in Land ok niks to sehn un to lääsen. |
|||
|
11.7.10
Wat beschikken de eelich, de Stoatsdeener, wenner see nich jüüst up Tuur sünd? So mutt ikk eenfach moal van de anner Kant her froagen un meen dormit de, de bi d’ Stoat an d’ Titt suugen – oaber man blods de, de an de Suugers mit dat groode Lokk hangen, so as de Reggern un hör Ministerioalen, de Parlamentarier un aal de, de van d’ Footvolk wählt sünd, üm Volksintressen to verträäden un to woahren. Man troot sükk joa gannich, to vertellen, wat de an Doalers verjükeln, wenner see mit een vöörschoaben Bewennt up Belüstigungsreis dwarß üm de Eer goaht. Veerhunnerd Reisen sünd dat in de eerste Joahreshälften allennich in dat Rebett Bundsdach all wäst. De Doalers, de föör sowat dat heele Joahr rekken schulln, de sünd noa de halvige Tied all dör de Schößsteen floagen. Hoast veer Milljonen Euros hevvt see all dordörneit. Dat is oaber joa blossich de Spütz van de Iisbarch; dat meeste Gedoo dükert joa in schedderich Woater, in dat man niks sehn kann – un wenner man dor boaben an röört, denn faangt dat gräsich an to rüüken as ut een Jauchebakk. In een bekenndet Sönndachsbladdje hett vandoch een Hahne schrääven, dat doch nümms bi de Kösten föör de Merkelsche Belüstigungsflegeree – ton Bispill de in d’ süüdersche Oafrika to dat Footballspill Düütschland tägen de spoanschen Iberier – anfangen schull Aarfen to tellen. Ikk will hör dat Interesse an de Ballträderee joa gannich ovsprääken – dor verwaarmen sükk joa ok noch een büld anner Minschen föör – blods, denn schull see – ok so as de büld annern – in hör eegen Knipke griepen un dat van hör Verdennst betohlen. Föör dat, wat de Merkelsche Duumendrükkerfleegeree de Stoat wäär köst hett – föör de Doalers harn säker duusende Kinners, de nu in de School koamt, häntich goode Schoolböker kriegen kunnt. |
|||
|
5.7.10
Föör de Tiedenloop is so veel Tied joaman minner as een Fleegenschäät – föör de Damperlini Kaisershoaben – Hillich Lund is dat dortägen een heelen Törn Lääven – moal mit Juchheien behungen, moal mit Deepgang in de Büx – so as dat nettogroad wäär is. Ikk kann mi good besinnen, dat wi bannich stollt weesen up dat moie Schkipp, dat schmörgens un oabends an us Kinnerparadies vöör de Voslapper Diek vörbitrukk. De Koptein an Bord kennden wi – de woahn bi us up d’ Noaberschkupp, un doarüm tuter he föör us Kinner extroa tweemoal mit sien grooden Piep. Dat wee us Schkipp – liekers ov de schmukke Deern in dat witte Kleed nu “Arngast” un “Kehrwieder” ov “Rüstringen” un “Wilhelmshoaben” heeten hett. Mit de Iiserboahn un noaderhand mit Onibussen keemen de Minschen van överall her ut dat Binnerland, üm van Willemshoaben ut noa dat rode Eiland dor in de hooge See to schkippern. Föör de Minschen domoals wee dat een lütten Krüüzfoahrt – so as dat föör de översatten Minschen vandoach een Schkippsreis noa de Malediven is. De heele Footballmannschkupp van Bern 1954 seegen wi bi us an Diek vöörbidampen, wenner see up Hillich Lund doalseilten, üm Tabak, Schlukk un Botter billich up de Spritfelsen intokopen. Ut jeder grötter Hoaben an de Noordseeküst gungen Schkeepen Kurs up Hillich Lund – oaber van nargends so froo un noa nargends wäär so loat retuur as de Willemshoabener Dampers. Över de Tieden stunnen de Stadtregeern vull achter de Schkippslini – un över de Tieden leep dat allns good. Dat leep solaang good, bit man sükk in d’ in Schliektau in d’ Roathuus de Verandworden föör de Damperlini as Schnött van de Nöäs ovwischk hett. Van dor an gung dat mit de Hillich-Lund-Lini barchdoahl. Ich seech up Stünnds nümms, de wüggelk willens is, dor wat an to ännern. Nich bi de Eemslüü un nich bi de Frisialüü, nich bi de Willemshobener un nich bi de Hillichlunner. Mit so een all hoast utmustert Plattboddenschkipp – wor man up Achterdekk de heele Foahrt mit Dieselrook ut de Schlööt inpüstert word – mit so een Schkaa van Boadgastendamper, as dor nu up de Lini insett ward, kann man Minschen nich nöögen, noa dat roode Eiland to schkippern. Ikk seech dat Waark Hillichlundlini all noa de Elw un noa de Holsteener Kant hendrieven. Dormit is Willemshoaben as Kaisershoaben denn wäär een Stükkji van sükk sülvst verlüstich goahn. |
|||
|
4.7.10
Ikk hevv mi de heele letzde Wääken mien Köäsel tweibroaken, wu dat angoahn kann, dat een Avkoat, de sien Läävdach blods dornoa kääken hett, wu he sien eegen Macht vergröttern kann – wu de tomoal up een Stool to sitten goahn will, van de ut he blods noch plietsch in de Welt kiesen un villicht ov un to moal een bietji schlau schnakken kann. So recht kunn ikk dor eenfach nich up koamen – bit mi tomoal de Schööklappen van de Oogen full’n – so as wenner in een düster Koamer well dat Lucht andreit. Dat hett mit Doalers to doon – mit een Hüpen Doalers hett dat to doon. Aal de Spillkroameree, mit de he sükk bit nu ovgääven hett, de wee hüm wiers to unsäker, un de Room, de he dorbi ovscheppen kunn, nich fett genuch. Ikk glööv hoast gannich moal, dat he dor van sülven achterkoamen is, denn Froonslüü, sünners wenner see noch wat jünger sünd, de hollen joa foaken fünsch veel van Säkerheit – tja, un de hett he nu joa, dor in Bellewü. Bi aal de anner Spiegöäkenkroam, wat he bit ton daartichsten Juni drääven hett, har he elker Dach achtern rünnerfallen un sükk dorbi sien Karrieer brääken kunnt – sünners he to een heel büld Undöäch bi Banken un Justizia in Neddersassen tominnst schweegen hett. Ikk denk dor tovörderst an dat “Sondergesetz” Paragroaf 16/2 föör de LzO van Juni 1933, so as de Ollnbörger Gerichtspräses dat nöömt hett. Dor hett de nu Bundspräsident oaber joa niks mehr mit an d’ Hoot. He is joa föör sien hannoversch dorföör Instoahnmooten utneit un glöövt doch verrafftich, dat man hüm föör sien Doon van vöördem nich mehr an d’ Schlaffittchen kriegen kann, wiel he joa ünner Moder Merkels Rokk kroapen is. Najoa – dat is ok liekers. Ikk glööv oaber nu tominnst to weeten, woarüm he dor in Schuul kroapen is: De Doalers hevvt dat moakt, blossich de Doalers – denn wekker Keerl, de sien Läävdach van d’ Stoat alimenteert worden is, wiel he van d’ Schoolbankwäch in de Politik goahn is, hett in d’ Öller van eenunfüfftich (51) all de Säkerheit, dat he bit to sien Dod elker Moant över särßteindusendfiefhunnerd Euro (33dusend Düütsch Mark verkloart dat noch bäter) Renten van d’ Stoat in d’ Mors schoaben kricht? “Ehrensold” nöömt see dat vöörnääm – ovwoll dat doch eelich blods Sold föör Suldoatens givt, de, wenner dat wääsen moot, sükk nich schöen, hör Lääven föör d’ Volk intosetten. Eens is nu joa wiers – wi in Neddersassen sünd hüm los – ovwoll ikk – un säker nich ikk allenich – mi dat eelich een bääten anners utmoalt har. Ikk har hüm to sien Neddersassentied noch allsto geern föör Gericht stoahn sehn. |
|||
|
Football regeert up Stünn'ns de Welt. Schall us tominnst globen moakt wurden. Football as Religion. De Kaarken föör disse Glooven hevvt een grööne Footdeel un dat Krüüz is rund. Ikk – mit mien lütten unkünnigen Kopp – meen bit nu, dat Footbaal een Spill is – un Regeern un Glooven een eernsthaftigen Soak, de anner Büünen hevvt. Schienboar moot ikk – un villicht ok een büld anner Minschen – ümdenken. Näämst mennich Bladdje in d' Hand, lopen di Worden tomööt –– mi kummt dat Grääsen an, wenn ikk sowat lääs. Dor word van Plattmoaken schrääven – dorvan, dat man de heele Mannschkupp to'n Frööstükk verteern will – ov de Skalpe will man sükk hoalen. De een ov anner schall sogoar de Gägenpart ut de Büksen scheeten. Dat flücht een up de eerste Siet tomööt – as wenn d' Afghoanistan, Neujork, Irak, Pakistan, Indien, de Rassenkreech in Afrikoa, de Globenshauereen in dat ingelsche Eierland, dat schwaartgeele Aarmlüüschlachten hier bi us un aal dat anner blöderk Spillwaark nie nich gäven hett. Binnen in d' Bladdje steit denn – ganz lütt un ünnern –, dat man Kinner keen Speeltüch in d' Hannen gääven schall, wat ok blods so utsücht as Kreechs-Handwarkstüüch, wiel – dat kunn de Kinner woll to Gewalt anholln. Hört de Football ok dorto? Spillwaark un sükk höögen, dat hört tosoamen – van sükk höögen kanns niks in de Gesichten sehn, wenn in dat wiede Rund tweeuntwintich Kerls achter dat Ledder anjoagen. Man sücht an de Ballträders, wo dat Denken anners worden is – de Tieden mit oapen Gesichters un juchhein, wenn irgendwat good lopen wee, de sünd vöörbi. Antrukken Aarms un Füüsten un bölken as van een Urvee sünd vandoach dat Teeken noa een gelungen Akschon. Dorbi kieken de Speelers foaken so veerkantich un grimieterk ut, dat man meent, man sücht een Äkschen-Spillwaark över de Vietnamkreech. Ikk hevv een mallen Mütz up bi dat Denken, dat de Speelers ok so föölt. Wat so mennicheen van de Ballträders ut sien Halsgatt lett, wenn he nich van Football schnakkt, brengt mi dat Schküddeln. Un an d' Kant van de Arenoa sitten Mannslüü mit gries Hoar un Noadelstriepenkleedoasch un schüppt de Pinunsen hen un her. Dat dücht foaken so, as hukeln see aal mit'nanner in de Achterstuuv van een dartklassich Spelunke up Sankt Pauli – un sünd an Zokken, well dat gröttste Stükk van d' Schwien kricht. Bevöör nu de een ov anner deep inoahmt un mi wat an d’ Kopp pusten deit: Ikk weet, ikk weet – ov un to wiest us de een ov anner Mannschkupp doch wat anners – un Bern 1954 kummt so nich wäär. |
|||
|
28.6.10
Nu hevvt see sükk wäär droapen, de politischen Schlauschnakkers ut twintich Kuntreien weltwiet. Ditmoal is dat Spektoakulum in Kanadoa, wiel man up disse Oart joa de Welt so moi up annerlüüts Kösten un so goalk kennenlieren kann. Wat bi de Kauelee tüschen de Regeerungsbüppersten nu rutkoamen is, dat harn see in twee Minüten röädeln över Droaht netso good ovmoaken kunnt. Dat wee up jederfall een Ennen billger wäst. Dor is nämich ganniks bi rutkoamen, as eenzich een poar Biller föör de Kindskinner. Un sien Enkels de Gestalten, de dor tohoop koamen sünd, as Vöörbiller to wiesen, dat schull man sükk wiers verkniepen. De Lütten kunnen woll föör hör Lääven een Schkoa dorvan wächkriegen. Un wenner us Enkels denn moal groot sünd, denn kunnen see disse Minschen woll ton Düwel wünschen – vanwägens dat Elend, wat disse Politikers up de Eer un in de Welt anricht hevvt. Un överhaupts – mit sükkse Gesichten, as de dor to sehn wääsen, hett man us in use Kinnertied düchdich Angst injocht. Mientwägen köänt de Marionetten joa ok so veel Theoater speelen, as see willt – blods dat see dordör son Masse Geld verkleien, wat nich hör eegens is, dat moakt mi so füünsch up disse Kreaturen. Woarüm givt dat nich een luuden Bölk dortägen – van keen Kant? Dat Schmeerentheoater dor in Kanadoa hett joa ok blods elker Minüt, de versträken is, tweehunnerddusend Euros (400.000 Marken) upfrääten. Elker Minüt. Dat sünd in dree Doagen över een Milljarde Euros. Minsch kann sükk dat joa gannich vöörstell’n: Över Dusend moal een Milljon Euro – un dat föör dree Doach dösich Kauelee, de niks, oaber ok ganniks inbrocht hett. Ikk denk mennichmoal, ov sükk de Merkel nich schoamt, wär noa Düütschland trüchtokoamen? Nee, dat deit see woll nich, de Pasterschdochter, dorto muß see nämich een Geweeten hemm’n – oaber villicht kummt hör dor moal so bietji van an, wenner see irgendwons up de Eer schmachtich Kinners in de Oogen kikkt. |
|||
|
27.6.10
Dat is nu joa gau in d’ Richt sett worden, dat Gedoo mit BP un BP – dat Waark mit de British Petrol Sponsoring un de Bunds-Präsidenten Sömmerfierderee. Sien Schrieveree doröver kunn he sükk wüggelk spoaren – so mach de een ov anner nu woll denken. Dat hevv ikk mi ok dör de Kopp goahn loaten un ikk wüür dat wiers ok doon – wenner mi dat nich to deep seet – dat mit de Betoahleree dör de Wertschkupp. Wenner dor nich dit Joahr nu jüüst de schmeerölige Röäk van de Keuniginnenölichgesellschkupp British Petrol anhung, denn har dat eenfach Volk joa gannich to weeten kräägen, well Joahr föör Joahr de Sömmerbelüstigung dor in d’ Tuun van Bellevü betoalt.
Spigöäkenkroam föör över 5000 Lüü ut Düütschland, de doch niks anners dorvan hevvt, as dat see up annerlüüds Kösten een poar Stünnen moal reschkoapen äten un drinken köänt. Ikk much doröver wärden, dat nich een ünner dat nööchte Volk is, de weet wat Schmacht un Dörst heeten deit – dat nich een dorbi is, de allmoal spöärt hettt, wu säär Schmacht un Dörst doon kann – dat nich een ünner dat Drufel Gasten is, de allmoal spöärt hett, wu säär een Moder dat Weeten deit, wenner see hör Kinner nich sattfuttern kann. För de Doalers, de dor föör de 5000 Gasten dor an d’ 2ten Julei utgääven ward, dor kunnen 5000 schmachtich Kinner säker een Joahr good van lääven. Dor schull de neeä Bundspräsident – liekers wu he denn an dissen Dach ok heeten deit – moal över noadenken. |
|||
|
Eelich kann see een blods noch duur’n, dat Wicht… See kann dat nich loaten, de Deern. Annern weesen blied, wenner noa so een Undöäch as een nachtigen Spritfoahrt sinnich Gröönte över de Soak wassen wüür und de Lüü dor nich mehr över schnakken deen – nich so Käßmanns Margot. See hollt dat Besinnen an hör Duunfoahrt nich blods moi woak – näää, see pakkt nu in d’ „Speegel“ noch een boaben up. As ikk in de Oogen kräägen hevv, wat dor as Uphanger drükkt worden is, dor bün ikk wüggelk un verrafftich van d’ Gloven ovfallen. Mien Heergott mach mi dat noasehn. „Ich habe keinen Arbeitsplatz, ich habe keine Wohnung, jetzt ist auch noch meine jüngste Tochter ausgezogen, ich werde ohne Familie irgendwo neu anfangen.“ Mit dissed Särgen mutt dat Froominsch doch dat letzde Spierke Goodmeenen verspeelt hemm’n. See is jümmer noch as Pastersche bi de hannoversch Landeskark in Lohn un Brod – see hett een Woahnen (wu anners kann anners hör jüngste Dochter bi hör uttrekken?), see fluttert in d’ Harst föör veer Moant över dat groode Westenwoater as Gastschnakkerin an een Studeeranstalt. As man woll weet, is aal sowat mit nich minn Doalers behangen – un nu sächt see in d’ Speegel suwat. Dat, wat see dor nu öäpentlich künnichmoakt hett, dat is een Beleidigung, een Verachtlichmoaken van aal de Minschen hier bi us un up de Eer, de niks antotrekken, de niks to bieten un de wüggelk keen Dakk boaben hör Kopp hevvt. Margot Käßmann – du kannst in Tokunft noch so veel un verstännich över de Undöäch van us Gesellschkuppsfööhrung in de Welt rutpüüstern – glöven kann Di nümms mehr. |
|||
|
20.6.10
… is dat de, de niks hett un jüüst so veel van d’ Gesellschkupp kricht, dat he nich verschmachten deit (dorvan lääven to köänen, dat seech nämich heel anners ut), ov is dat de, de föör sien Gedoo in de Sabbelbuud van Landdach Moant föör Moant (in Neddersassen tominnst) hoast ov noch wat över söbendusend (7000) Euro – veerteindusend Mark verkloart dat Bild jümmers noch bäter – in d’ Hals schmääten word? Dat schull sükk jedeen woll moal froagen. Disse Barch Doalers is föör een Riech „Volksverträders“ schiens oaber nich genooch – see mooten noch nävenbi wat toverdeenen, wiel anners joa woll de Famili verschmachten wüür. Ov un to kricht de Öäpenlichket denn jo ok van sükkse Gierlappens to weeten. So as nu van Gerd Will ut Nordhorn, de föör de Süpede in Landdach sitt, de to sien Vulltiedboantje in Hannower noch as Sekretär bi d’ IG Metall in Rheine knoien moot. In de letzde 5 Moanten hett he dat an 40 Doagen föör een poar Stünns doan. Elker Moant sünd dat 4 Doach – un dorföör betoalt hüm de schedderige Iisengewerkschkupp blossich 2300 Euro in d’ Moant (de Dennstwoagen up Gewerkschaftskösten, de bruk man joa nu wüggelk nich to rääken – dat sünd jao man blods een poar hunnerd lumpige Euros in d’ Moant). Schoamen schullen de Gewerkschkuppsföörer sükk wat – een Minschke so uttobeuten. De Reinmoakerfroolüü kriegen bi de Gewerkschkupp doch säker tein moal soveel an Pinunsen in d’ Taaschke stoppt. Nu moal ehrlich – is disse Gerd Will nich to beduurn? Is oaber annersrüm een Stoat, de tolett, dat Minschen, de an Stoats Tittbuddel hangen (dor is tüschen Minschen in Hartz IV un de Volksverträders joa keen Ünnerscheed – de suugen joa aal an de sülvige Titt), de een sükk fettsuupen kann un de anner blods een poar Drüppje kricht, eelich een gooden Moder? (Ikk wull eers schrieven „Voader“ – oaber Mannslüü hevvt joa keen Böst, de Melk givt.)
|
|||
|
15.6.10
Van aal de Regeern ut Kuntreien, de an d’ Hindukusch wehrmachtspräsent sünd, hett man van de eerste Momang bit nu to hören kräägen: Wi mooten dor Suldoatens insatten, wiel wi dor use Freeheit verteidigen mooten. Ikk hör de düütsch domoalich Kreechsminister – mit Piep in d’ Bekk up sien Rokkermaschin sittend – noch groodmuulig dissed Särgen kaueln. Un so gung dat denn man Hopplahopp un Strukkizukki, un de düütsch Wehrmacht kann ok in Afghanistoan wiesen, wat see kann. Up jederfall is see dorbi, see speelt nu mit in dat Konzert – ok wenner de Melodei sükk gräsich anhört. Dat moakt oaber joa niks – well dat Gejauel un Gelaarm nich hörn mach, de kann sükk joa wat in de Oorn stoppen. Dat heele Gedoo is joa föör use Freeheit. Dor speelen doch de poar doden düütschen Suldoaten överhaupts keen Rull. Up de Stroaten allennich in Düütschland koamt doch een büld mehr Minschen to Dod – un nümms fördert dorüm, dat de Verkeer ovschafft warden schall. Dorto faalt mi nettegroad een döäsigen Spröäk in: ‘Wer schön sein will, der muss leiden’ – disse Spröäk hett woarschiens een van de eersten Liftingdokters in de Welt bröcht. Ikk weet, ikk weet – disse Vergliek is dösich ... doch is he wüggelk so dösich, as dat up dat eerste Kieken lett? Wenner wi hier in Düütschland free sien willt, denn mooten wi an d’ Hindukusch lieden – dat, un so wull de piepenschmökende Kreechsminister de Minschen dat doch verkloaren – ov hett een van de Ministroabeln – jawoll, jüüst de, de sülvst mit hör Mors in de Drööchte un de Waarmte hukeln – nich noch sächt: ‘Wo gehobelt wird, da fallen Späne?’
|
|||
|
13.6.10
Is dat Gefööl föör dat, wat man nich doon ov — wenn man dat denn allmoal doan hett — bäter loaten schull, bi us in Düütschland heel un dall verlüstich goahn, ov hevvt wi Düütschen dat ni nich käent? Dat schoot mi so dör mien Sinnen, as mi dat Beliekteeken över d’ Inlopen van d’ Fregatte "Emden" ut us Mörgenbladdje in d’ Ooch full. De heele Manschkupp wee an Dekk anträden – un aal harn se sükk de gääle Schleuf an d’ Böst takkert – ut Soldarität mit de Kamroadens in Afghoanistan, so heet dat.
Geel is doch eelich een moien Klöär – wenner dat nich jüüst Kattschietgääl is; woarüm bruken de Düütschen dat jümmers, üm wat Gräsichs dormit to beteeken? Wenn in Düütschland een gääled Teeken irgendwons updüükt, denn weet man furrs, dor is niks Moies dorachter. De gääle Fieftakkensteern ut de duusend Joahr Grootdüütschland (de Ünnernäämer, de domoals de Steerns produzeert hett, de hett sükk ok wall een Lokk in d’ Mors dormit verdeent), de Gäälkrüüz-Loagers in d’ bruune Düütschland (us Ollen lustern jümmers eerst noa aal Kanten, ov ok nümms verkeerdet tohörn de, wenner see dat Word “Gelbkreuzlager” över de Tung brorgen), de gääle dree Flöägels, de föör aal dat woahrschoon, wat mit Dodsstroahlen to doon hett, dat gääle Aarmdook mit de dree schwaart Stippen, dat jedeneen wiest, dor kann een nich kieken – un nu een gäälen Schleuf (hier is dat sogoar een Froominsch, de dormit de Doalers in hör Kass scheppen deit) as Mootmoaker föör de Mannslüüd (Froolüü mit Scheetisens in d’ Füüsten givt dat joa middelwiel ok), de in d’ Feld sünd.
Wenn ikk seech, woföör de Faarf Gääl överall insett word, denn kann ikk mi bold nich mehr an de moie Bewennt van disse Klöär höögen. De Sünnschien, de Botterbloomen, de Sünnenblöömen, de Bottervoagels, dat Eigääl as Lääven – wat is dat tägen aal de Teekens van Dod, van Minschenverachtung, van Gefoahr un Kreechsgedoo? Ikk kann mi nich helpen – oaber ikk seech bi aal dat veele Gääl in Düütschland bold blods noch Schwaart. |
|||
|
Nu hett mi oaber dat politisch Ungedoo van de Regeerungssüstern dor in d’ Riekskuntrei heel un dall van mien eegentliched Vertellnwillen ovbrocht. Also, as ikk de Droaht van mien Akkerschnakker freeschkalt har, hör ikk de Stiäm van een mi good bekennt Froominsch – ikk mach nich särgen Frünndin, denn kunnen de Lüü woll glieks wäär wat Verkeerds denken. Noa tweemoal Moin un hen un her kreech ikk van hör to hörn, dat see mi blods ähm verklokfideln wull, dat see sükk mit hör Frünndin – de mit mi nu ok wäär good bekennt is – föör dree Doach noa Paderborn ton “Probewohnen” in een Karteer föör öller Minschkes up de Padd moaken de. Eersmoal har ikk stuuv een drööget Halsgatt van dit Künnichmoaken, wiel see mi tomoal irgendwons een Ennen wiesen de. Un denn schoot mi dör de Kopp, dat ikk joa ok all nich mehr to de Jüngsten hör – un dat ikk annerletzt doch son moien Kaarkhoff besöächt un dorcht har, dat ikk dor woll noa mien Avlääven bediekt warden much. Nu överläch ikk doch wüggelk, ov ikk mi an de beid Froolüü nich een Bispill an näämen schall un dor villicht ok allmoal dree Doagen “probelirgen” schull. |
|||
|
6.6.10
Nu hevv ikk doch verrafftich Hoapnung, dat us Düütschland bold van een Süük leddich is – van dat schwaartgääle Ungedoo dor in d’ Riekskuntrei an de Spree. De annern Politikers in de anner Klöären hevvt joa in de verleeden Joahren ok wiers genooch Undöäch bi d’ Regeern moakt – dat will ikk överhaupts nich verkennen. Wat see nu noa de Schnellschöät van de beid schwaart/gäälen Regeerungssüsters oaber up de Disch pakkt hevvt, dat hett mi – un as dat so utsücht, ok een heel büld anner Minschen binner- un buterhalf de düütsch Grens – doch över de Moaten good tosächt. Jochen Gauck as Tägenpart to de Avkoat Wulff ut Neddersassen, de siene Doagen bit nu allennich sien Politikerkarjeer in d’ Ooch hat hett, in d’ Spill to brengen – dat is all een „Hoot av!“ weert. Jochen Gauck hett wat anners wiest – he hett handfast dorlächt un stilkens künnichmoakt, dat he eernsthaftich föör Minschlichkeit un Mitnanner inträäden deit. Dat schient hoast all so, dat Chrischan Wulff noa denn dartichsten Juni mit de Wulff, de he sükk mit sien Gesetzesbräkeree, mit dat up annerlüüts Kösten in d’ Paradeis fleegen, blods noch allenich rümlopen mutt. Ikk kann mi nich denken, dat he sükk noa so een Blamoasch wäär in Hannower in de Vöörsitterstool setten deit. |
|||
|
Nu givt dat schiens in Berlin doch keen Froolüüdreegestirn an de Spitz. Nu is dat joa rut. De Pastorendochter ut de meckelborgsche Streesandbüss un hör Süster in d’ Butenamt Schwesterwelle hevvt sükk joa düchdich Meu geeven, de Minschen in d’ Land to verkloaren, wuso su un nich anners. Woarüm de Deern mit de Keksdöös ünnerd Aarms nu nich mit hör groote Famili in dat moie Schlött mit de franzeusch Noam dor in d’ Riekskuntrei intrekken schall, dor hett liekers nümms wat van sächt. Ovwoll ikk doch to gern to weeten kräägen har, wat dor noa de Meenen van us Kanzlerin ov hör Butensüster tägensteit. Dat har doch ok aal veel eenfacher moakt. Bi d’ näächste Störkenbesöök in d’ Huus van der Leyen har see denn glieks sülven de präsidioale Poatenschaft övernähmen kunnt. Villicht hett de Beschluuters ok een bietji een schlechted Geweeten ploacht, dat see dat de heele Tied överdeeven harn mit dat Bejüdeln van de Albrecht Deern, wo good see doch allns ünner een Hoot kriegen dee – Famili un Karjeer. Mien Moder ton Bispill hett dat tominnst netsogood, wenn nich bäter ünner een Hoot krägen – Famili un Karjeer. Blods bi mien Moder – un bi Milljonen anner Froolüü in Düütschland – seech dat dorachter een heel bietji anners ut. De harn keen Keksdöös ünner d’ Aarms, in de see ringriepen kunnen, wenn een van de Kinners sää, Mama – ikk much so geern een Pony hemm’n. De harn keen Keksdöös ünnerd’ Aarms, in de see ringriepen kunnen, üm dat Schoolgeld un de Kledoasch föör de Kinner to betoahlen, wenner de dat Tüüchs in d’ Kopp harn, üm de hooge School to besöken. De harn keen Keksdöös ünner d’ Aarms, in de see ringriepen kunnen, wenner de Kinners Schmacht harn – näää, de harn blossich een Drufel Kinner mit kladderich Tüüchs an d’ Liev un keen Keerl, de hör bistoahn kunn, wiel he nämich ut dat gräsige Verdarben, in dat Minschen mit een Keksdöös ünner d’ Aarms dat Volk rindreeven harn, gannich ov halfdod un süük trüchkoamen weer. Up disse Oart aal de Froolüü, de Düütschland noa de Weltenbrand wäär upboot hevvt, noch mehr in de Mors to poasen – dat hevvt see sükk denn doch woll nich troot, de fienen Süstern dor an Regeerungsspütz. Süch, un doarüm hett sükk woahrschiens de Deern mit de Keksdöös ünner d’ Aarms to fröö up dat groode Schlött mit de franzeusch Noam dor in d’ Riekskuntrei hööcht. De Neddersassen bruken nu joa oaber nich düll to weesen, dat de Deern ut Hannover nich in dat Schlött intrekken deit – wat dor nu bi rutkoamen is, dat is joa noch veel goaelker – de Neddersassen worden nu de Wulff los, de dat Land sükk lopen hett mit de Ministerpräsident sien Droomfleegeree. Sowat schall nu un in Tokunft woll nich mehr geböören, denn nu hett de Droomfleeger joa van Amts wägen jümmers de eerste Klass, wenner he up Reis geit. Blods mit dat Ünnerteeken van Gesetzen, de he denn noaderhand sülven wäär bräken will, dor schull he in Bellevue – wenner he denn dorhen ovschoaben ward – een heel bietji versichtiger weesen. |
|||
|
2.6.10
Een Minsch hett sächt, ikk will nich mehr. Güstern wee he noch Herr Bundespräsident – vandoach is hee wäär Horst Köhler. Geit dorüm de Welt ünner? Neee – denn har he all an d’ dartichsten Mai de Büngel henschmieten musst – denn har dat liekers angoahn kunnt. Wat he dor bi sien Speutervisit in d’ Bundswehrfeldloager an d’ Hindukusch as Särgen in de Welt loaten hett, dat har, wenner he dat in Hambörch, London ov Reykjavik künnichmoakt har, nümms van d’ Stool hauen – an minnsten hüm sülvst. Tein Minüten loater har dor nümms mehr över schnakkt. Oaber as dat nu moal so is mit dat Doon van us Minschen – wenn ikk bi frischken avlandigen Stiem boaben up de Diekskron düchdich een rieten loat, dor kehrt sükk nümms ok blods een Schäät an – mach an de Damp ut mien Achtersten ok noch soveel Schmoak anweesen. Loat ikk oaber bi een Bankett mit luuter Doams un Heeren ut de „fiene“ Gesellschkupp ut mien achterst Halsgatt ok blods een sinnich Ziersen hörn, denn hevvt de Lüü föör een Joahr wat to schnakken. Kiek, so is dat in d’ Lääven. Wat hett Horst Köhler denn anners doan, as de Welt to wiesen, well he is? Jeden Minsch bi us – un ok annerswons – weet doch, dat Horst Köhler een Bankminsch is – also bestens vertroot mit dat Geböören van de Finanzverbräkers weltwiet – un dat joa nich eers siet güstern ov eergüstern. Un dat hee noa de Meenen van een büld politisch Schlauschnakkers mit de Ümtriebiebigkeiten in de Politik un achter de Kulissen nich vertroot wee, dat Särgen wiest joa woll so veel van Döösichkeit, dat dat joa bold nich mehr to foaten is. Well bi de groode schwaarte Stoltenbarch ut Kiel all Regie achter de Kulissen föört un de Saumoagenfrünnd ut dat Pfälzerland de Steenen noa de Euro hen ut de Padd rüümt hett, de kann joa woll in de Berliner Gemengselpoloitik nich as Griinhorn beteekend warden. Aal de, de so ov hoast so kaueln, blods wiel see villicht wat särgen willt, de schull’n bäter hör Bekk holln. Horst Köhler wee güstern, un wat mörgen is, dat weeten wi in dartich Doagen. |
|||
|
31.5.10
In dat ollenbörgsche Ollenbörch hett de David ünner de evangeelsch Landskaarken sien Synode 2010 to Ennen brocht. As ikk dat Künnichmoaken doröver in us Staddbladdje ünner de Oogen kreech, dor hevv ikk mi eersmoal noa aal Kanten dreit, un as ikk niks funnen hevv van dat, wat ikk söken de, hevv ikk mi froacht, wor denn blods de Kaark blääven is, mit de ikk upwussen bün. Ikk kann bi de Kaarkenbüppersten niks mehr finnen van Waarmte un Mitgefööl – keen spierke mehr van haartlich Doon un Hanneln. Bi elker Word, wat dor van de Vöörstandsdischen rünnerpultert, klöätern de Doalers in de Satzen. In mi krupt mehr un mehr dat Kennen hoch, dat Kaark keen Handwaarksbedrief mehr is, in de dat Haart un de Seel wäär up Vöördermann brocht ward – so as dat allmoal komodich wee. Nääman, Kaark is vandoach mehr as so een Geldtellmaschin, de de Minschen an de Schkalthävels een herrlich Gefööl van Macht givt, wenner de knisternd Schiens hör dör de Fingers glieden. Un wiel man dor joa schiens ok een Hüüpen van hett, lett sükk dor joa ok moi mit speelen, spekuläären ov zocken – man drocht joa keen Risiko. Föör de Verlusten hett man joa de Schullers van aal de lütt Litten. Heel sinnich un bedüdungsvull funn ikk joa dat Särgen, dat ok de Minschen, de föör de Kaark Dach föör Dach knoien un waarken, sükk nich mehr säker un in Schuul föölen köänt. De Minschen ton Bispill, de bi d’ Diakonisch Waark in d’ Ollnbörger Land hör Brödjis verdeenen mooten – de hevvt aal mitnanner dat Schkipp Kaark verloaten mußt – man hett hör van Bord jocht, man hett hör in een lüütji Biboot utsett – so as de Koptein dat fröher up de Seilschippen mit Mannschaftslitten moakt hett, wenner see meutert harn. Dor meent de Särgensriech up de Kaarkenstoolen, wenner see sowat sächt un deit, ’türlich blods dat lüütji Footvolk, wat up de Grund rümkraabt, mit – bi de Büppersten, dor sücht dat nämich heel anners ut. De hevvt hör Pinunsen säker un ünner Dakk. Ov meent wüggelk een Minsch, dat Jan Janssen as büpperste Vöörsitter ok blods up een Penning van sien Salär verzichten deit? Brukt he joa ok nich – denn dat kummt joa ut de stoatliche Stüürkass un somit ut Allermanns Knipke. Dat saachte Geld hett he – Jan Janssen – joa ok all in sien Kinnertied bi sien Voader Rudi bestens to schkätzen leert, wenner de an de Konfirmandenöllern schreev, see schullen doch blods “leises Geld” för de Kaark spenden. Dat Särgen is mi domoals all as Stiekelwier dör d’ Halsgatt lopen. Oaber wu is dat nochmoal mit de Appel, de nich wiet van d’ Pluumenboom wächfaalt? Ikk hevv dor noch wat ... In de hannöversch Landskaark kann Minsch sükk nu ok allwäär een Läärstükkji ankieken. Käßmanns Margot, de sükk joa nu körtens eers sülven mit örnlich Perzenten van de Bischofsstool schooten hett. Ikk bün mi nu oaber rein nich mehr säker, ov dat nich blods een Spill wäst is. Wiel, see geit joa nu bold föör 5 Moant noa Amerikoa to een Studeervisit. Villicht is dat in de Kaarkenwelt nu dat Schlikkerstükk, wat man as Belohnung kricht, wenner man besoapen mit een Dennstfoahrtüüchs de Stroaten unsäker moakt. Wenner dor wat mit an is, denn mooten wi us in Tokunft överhaupts nich wunnern, wenn in de nächste Tied ok anner Kaarkenlüü in hooge Posten van d’ Schandarms mit een Foahn un Promille in d’ Blood anhollen warden – denn föör fief Moant Amerikoa kann man dat doch woll moal doon. Man kummt denn dor joa woll nich jüüst nach Guantanamo. |
|||
|
Mit disse Schnakk in d’ Bekk is de Buntje mit de oafrikoansch Wuddels doch mit Fleuten un Trummeln in d’ Witte Huus dor an d’ Potomäc River vöör nich langer Tied intrukken. „Yes, we can“ bölkt sieddem de heele Welt hüm noa. Sien, Obamas, gröttsted Särgen wee doch sien Künnichmoaken, dat he in d’ hooge Öller noch up sien Huusumlööper in d’ Wüppstool sittend de Amerkoaners up d’ Mars landen sehn will. Yes, we can moot man blods luut un foaker genooch in de Welt speutern, denn löpt dat aal schiens van sülven. Wat nu van sülven lopen deit, dat is dat schwaarte Blood ut de Eer – deep ünnern ut de Grund van d’ Golf van Mexiko. Nu kann de Boas in Oveloffis in Witte Huus mit ansehn, wat he un de annern köänt – wor is nu dat luuthalsige “Yes, we can” bleeben? Dat eenzich, wat de grootmulich Schlauschnakkers van Politikers köänt, dat is, de Eer to verneelen – un wenner see sülven to döäsich dorto sünd, denn loaten see annern, de dat bäter köänt as see, gewähr’n. De Eer moot man doch, verdekkselt nochmoal, kört kriegen köänen. Man moot de Verbrääkers blossich gewähren loaten. Un wiel man joa mit de Eegendöömers – bi BP sünd dat ton Bispill de ingelsch und hollandsch Keuniginnen – keen Meut hemmen will (de kniepen denn up de anner Kant bi amerikoansch Undoon irgendwons up de Eer ok woll beid Oogen to), hollt man sükk vöörnähm trüch un lett dat aal so suusen. Bi de Regeern in de Welt hett schiens nümms soveel Mors in de Büx, dat gräsich Doon hollstop to beeden. Dor givt dat nu blods eens – de eenfache Minschen mooten dorher un dat Teeken BP föör Britisch Petrol furrs ut hör Denken strieken. Keen Een schull bi BP een Drüppje Sprit mehr tanken un ok keen Dös Ölich mehr kopen. |
|||
|
22.5.10
As ikk vöörmörgens van us Staddblattje de eerste Sied to sehn kreech, full mi glieks een gääled Schleufke in d’ Ooch. Harrijeeses nä, hevv ikk stuuv dorcht – hevvt de Oosterlööpers up letzd een neeäd Teeken kräägen un nöömt sükk nu villicht Pingstlööper? Wiel Pingsten joa vöör de Dör steit.
As ikk denn oaber son bietji deeper in de Schrieveree dor ümto indüükt bün, wee dat Denken so tomoal ton Düwel. De gääle Schleufke as Teeken hett nu rein ganniks mit Antikreech und tägen Atom to doon. Dat is woll eder van d’ anner Kant – dor hett een Froominsch ut dat ollnborgsche Ollnbörch de Idee hat, gääle Schleufkes, up de dat Word “Solidarität” updrükkt is, ünner de Lüü to brengen. Well sükk nu so een Schleufke an de Böst takkert, de moakt dormit künnich, dat he mit de düütsch Suldoaten in d’ Feld solidarisch is un de Jungs Moot moakt, an de Front stark to wääsen. De groode Mehrheit van de Minschen in Düütschland willt disse Insatzen oaber gannich – un see särgen dat ok. De Regeern kehrt sükk liekers een Schäät an dat, wat dat Volk will. As dat vöör över een halfed Joahrhunnerd in Düütschland dat letzde Moal sükkse Aktschonen gääven hett – de Winterhülp föör de Wehrmacht full mi glieks in –, dor ween heel säker ok bannich veele Minschen in Düütschland tägen de gräsige Kreech – blods drüssen de dat domoaöls nich särgen, denn ween see nämich noch flinker dood wäst as de Suldoatens in Rußland. Ikk hevv mi wüggelk froacht, leev Gott, wor sünd wi blods allwäär? Dat fäält nu blods noch, dat de Minschen in Düütschland upfördert worden, “Kriegsanleihen” to koopen. Hoapentlich hevv ikk dormit de Merkelsche Mannschkupp nich up een grandiose Idee brocht… |
|||
|
18.5.10
De evangeelsch Kaarkendach is joa nu all sied Güstern wär Güstern. Ökumenisch schull he joa wääsen – so har de büpperste Kaarkenkring dat tominnst in vöörut künnichmoakt. Dat wee denn oaber doch woll mehr een Schoobühn föör twee Froolüü, de beid irgendwons an een Kant ut d’ Richt lopen sünd. Föör Käßmanns Margot seech dat joa hoast ut as een Cambäck trüch in d’ Glitzerlääven – so’n bäten hett see mi an Juhnkes Harald denken loaten, wenner he noa een Indüüken in de Perzentendeepten wäär in d’ Rampenlucht stunn un de Minschen in d’ Parkett mit siene Künsten hen- un herrääten hett – netso keem Margot Käßmann mi vöör, as see as so een Trällerdeern van Bühnenramp rünner hör Noam up aal dat schreev, wat dat Publikum hör henhull. Tominnst hett see oaber mit dat, wat see luut up de Kaarkendach sächt hett, in mehr as in een Immennüst stoaken. Ov dat nu hör Särgen över düütsch Suldoatens in Afghanistan wee, ov de Soak mit de Pillkers tägen dat “Kinnerkriegen mooten” – so as de verloagen katholsch Klerikoalen dat seecht. Mi kummt nu rein son bietji Oahnung in d’ Kopp, woarüm de katholsch Ünnernäämensleitungen so vehement un hartpanssich tägen jeder Oart van Hülp bi d’ Verhüten inträäden – wenn dat Minschenvolk dordör minner Kinner in de Welt setten deit, denn harn een büld Gottsdeeners (un dor is dat liekers, ov dat Wiefer ov Keerls sünd) doch bold nich mehr soveel Kinnermorsen, de see vergallern un mißbruuken kunnen. Ikk kann mi good denken, dat dor wat mit an is. Wat nu dat anner Froominsch angeit – wat joa keen Pastorsche, sünner man blossich een Pastorendochter ut de meckelborgsche Streesandbüss is –, de kunn sükk bi hör Ansproak up de Büün dor in Bajuwariens Hauptkuntrei oahn noa ünnern to goahn sülven up hör Mundwinkels pedden. So veel Woater, to dat de Merkeldochter de Minschen hier upfördert hett to drinken – soveel reined Woater givt dat joa gannich mehr in Düütschland. Dat weet de Pastorendeern n’türlich, denn as Physikerin is see je nich so döäsich. Un dat see dat weet, dat hett see ok furrs dör hör Doon un Hanneln föör de heele Welt künnichmoakt, denn de Minschen in Land, de su niks ov tominnst veelsto minn dorvan hevvt, van de hör Inkoamen word in Tokunft – wiel de Doalers in de Stüürkass joa so knapp worden sünd, noadem man as Regeern Milljarden dorvan de Finanzverbrääkers in de Mors stoaken hett – noch wat ovknappst. Kiek – un wiel dat „Woater“ joa nich föör aal Minschen bi us rekken deit, opfern de Kanzlerin un de Ministroabeln sükk un suupen Wiin. Dat sücht denn so ut, dat ton Bispill de Pastorendochter elker Moant dreehunnerd un nochwat Euros mehr ut de Stüürkass kricht, wiel see joa mit de Aberdusenden, de see nu all kricht, nich utkummt. (Hör Keerl mutt as Professor joa ok all drööch Brod äten.) Ach joa – dat much ikk nu noch ähm särgen: Käßmanns Margot, de kricht joa nu niks mehr van de Wiin ut de Buddel föör de hogeree Klass to supen, wiel see joa keen Bischöfin mehr is. |
|||
|
Wat meent de Welt denn woll, wat dor in Hellas up Stünnds ovgeit? Eden meent, dat de stollten Hellenen jüüst dorbi sünd, een Regeeren ton Düwel to joagen, de de Lücht, de see mit dat griechisch Volk tosoamen inoahmt, nich weert is. De stollten Hellenen willt nich de Knoaken van anner Lüüs Dischen – mach dor ok noch soveel Fleeschk anwääsen. Dat Fleeschk frääten doch su eersmoal de daraff, de all genooch hevvt. De Finanzverbrääkers – van de dat ok in Hellenien veelstoveel gääven deit – de Finanzverbrääkers, de griechisch Stoatspapiern föör minn Geld as Schiethuuspapier köfft hevvt un dorföör nu mit en Grienen in de schmeerich Visoagen de Milliarden Eurodoalers instrieken, de de annern Junjensregeern hör eegen Lüü ut Taaschke trekken. Un boaben in de Speegeltorns in Athen, Frankfort, Neejork ov annerswons sitten de Schmeerlappens mit de witten Hemdbösten un rieven sükk de Hannen. Ikk meen, in Europa muß dat mehr Griechens gääven, de up de Stroat gungen – denn harn wi wiers bold weniger Schmeerlappens in de Speegeltorns un annerswons sitten. |
|||
|
3.5.10
Well nich klörfast is, de mutt sehn, dat he nich natt word – anners kanns d’ heel flink sien Ünnerst sehn. Disse Spröäk van mien Opa schoot mi dör de Kopp, as ikk in d’ Bladdje de neeä neddersassisch Sozioalministerin van een Bildje in de Lücht kiesen seech. „Die Unschuld vom Lande“ – so dücht see mi dor. Dit Denken van Unschüllichkeit wee liekers furrs wär buten mien Kopp, as ikk de Worden, de dor tohörden, inschloaken har. De "Speegel" schrivvt in siene neeäste Utgoav wat van dat Geböören un Doon. De Speegellüü belüchten so een bäten dat, wat Chrischan Wulff sien beste Woal as Sozioalministerin in hör Boantje as Mänätscherin bi d’ Postdennst in Hambörch so verhakkstükkt hett. Tominnst hett see tägenöver de lüütji Minschen, de bi d’ Post för hör Brödjis knoien mooten, keen sozioal Geweeten kennen loaten. See, de Deern van Ünnern, de Deern mit de Migratschonsachtergrund, up de Chrischan Wulff woll mit beid Oogen kiest hett; as he sükk de Hambörger Avcoatenkolleechin mit de türkischen Wuddels un de Koran in d’ Taaschke as siene neeä Sozioalministerin utkeeken hett. “Sittenwidrige Verträge” hett see as Weertschkuppsjuristin un Postmänätscherin de Minschen up d’ Ooch drükkt – so hett een ‚Arbeitsrechtler’ dat beteekend. Dor wull see niks to särgen, hett de studeerde Aygül Özkan künnich moaken loaten. Na denn ….! Künnich moakt hett see oaber häntich, dat see wat föör de lüütji Waarkers över hett – an Gefööl un so. Bi de Gefööln is see schiens överfördert - un wat see “un so” denn föör de lüütji Waarkers över hett, dat mach sükk nu jedeneen sülven utmoalen. Villicht hett see föör de lüütji Waarkers joa noch tein ov twintich Perzent Överstünns oahn Betoalen över. |
|||
|
Wekke Düwel hett blods Chrischan Wulff rääden, een Muslimin in Hannower up een Ministerstohl to setten? De Ümstand, dat see ok Avcoatin is, hett dor joa hopentlich niks mit to kriegen. Dat hoap ikk tominnst. Dat de neeä neddersassisch Sozoalministerin ut Hambörch kummt, dat geit joa noch an. Villicht bringt see van dor bäter Küän mit, wat de Neddersassen up dit Rebett good deit – ovwoll ikk dor ok so miene Twiefel an hevv. Ikk denk, Aygül Özkan wüür sükk bäter üm de Sozioal- un Minschenrechtsverholln in hör Wuddelland kehrn. Dor kunn see denn ok luuthals Räären, dat in Schoolen een Krüüz as christlich Teeken niks to söken har – över dat Froolüükoppdook bruken wi doch gannich to schnakken – tominnst nich hier bi us, un an d’ Bosporus hett Kemal Atatürk dat vöör langer Tieden doch all doan. Mi drifft eelich wat heel anners to de Froach, wekke Düwel denn Chrischan Wulff to so een Doon drääven hett. Een Minschke, de de Islam togehört, hett in een Regeerungsamt van een christianiseert Land niks to söken. Well Allah anbääden deit, de is nämich nich free in sien Doon un Loaten – mach he dat elker Dach ok woll duusend Moal künnichmoaken. He moot nämich dries dat doon, wat de Ayatollas, ov wu sükk de Gottsgeleerden in d’ Isloam anners noch nöömen, ut de Koroan rutlääsen ov interpretäären. Un utträden ut siene Globenskring kann he all gannich – denn ünnerteekend he doch sien eegen Dodsurdeel – de Scharia kann Aygül Özkan nämich nich eenfach wächschnakken, so as de dat mit dat Krüüz in de neddersassisch Schoolen joa all versöcht hett. Nu hoap ikk, dat ikk nich de eenzich bliev, de Chrischan Wulff froacht, wekke Düwel hüm dor rääden hett. |
|||
|
As ikk hüüt vöör Dach un Dau mit mien nu dör dat Öller all wat stöäkelich Hundje vöör de Huusdör stappen de, dor sünd wi beid hoast över een Hüpen Rekloamebladdjis strumpelt, de as een Barch up de Dördrüppel leegen. De Utdroagers sünd nu joa woll all bi Nachtens ünnerwäägens, hevv ikk so bi mi dorcht, as wi beid us wäär fungen harn – mien Hundje un ikk. Ikk hevv dat Pakkje denn mit in d’ Huus rinnoamen un up de enkelten Lüü verdeelt, de mit us ünner een Dakk woahnen, as wi van us in d’ Runnen lopen retuur koamen sünd. Ut Spoaß – un n’türlich ok ut Neeschierichkeit – hevv ikk denn in d’ Köäken bi mi de Prospektenbarch up de Köäkenwacht pakkt. De Schwörde van soveel Rekloamebiller wull ikk nu doch figelinsch weeten. Alleen all, üm mi to verkloaren, wu veel Fracht de aarm Keerl, de dit Künnichmoaken verdeelt, so nachtens achter sükk anpukkeln moot, üm an d’ Ennen van sien Doon een poar Gröschkes in d’ Knipke to hemmen. Mien Wacht hett mi denn wiest, wat Soak is bi disse Soak. Een spierke över twee Pund kunn ikk an de Tallen ovlääsen. Alleen in us Woahnkarteer givt dat an de dusend Huushollen – dat moakt eenduusend Huushollen moal twee Pund. Een tweedusendpünner Frachtwoagen moot de aarm Keerl achter sükk antrekken, üm alleen use lüütji Woahnploatz mit “Werbung” to versörgen – un dat deit he tweemoal in d’ Wääke. Wat is dat doch föör een Undoon – wenner man dat moal alleen up de Bundsrepublik hochrääken deit! Van aal Kanten hört man dat Bölken – vanwäägen “Klimaschutz – Umweltschutz – Ressourcen einsparen.” Un wat deit man? Föör so een Tüünkroam van Woarenanbeeden verfuttert man oahn Besinnen elker Dach up de Eer Milljonen van Bööm un Strüker an de Profithaien. Wenner kummt de Minscheit blods dor achter, dat man Geld nich inoahmen un dat man Geld nich äten un drinken kann? |
|||
|
15.4.10
In een bekennt Blattje ut een noch bekennderen Konzern stunn güstern up de eerste Siet een noadenkeswürdigen Satz to lääsen. “Wiest hör dat”, schrivvt dor een, is en Satz, de man foaken so dorhersächt, oahn doröver noatodenken, wat man dordör woll in Gang setten kunn. “Wiest hör dat” hett ok in Bajuwariens Hauptskuntrei een jungen Keerl sien “Frünnen” noaropen, bevöör he sükk vermäägen hett. Dat hett he oaber liekers eers doan, noadem hee tohoop mit siene Makkers up d’ S-Boahnhoff halfwussen Minschkes mit Füüsten trakteert har, üm mit Gewalt de Kinner hör Doalers in d’ Füüsten to kriegen. Nu stunn de Fendt, de sien Kumpoans dorto upfördert hett, de Kinners dat to wiesen, vöör Gericht. “Schwere Körperverletzung und räuberische Erpressung” meent de Stoatsanwaltschkupp dat nöömen to mööten, wat de Fendt doahn hett. Ikk meen, he hett sien Makkers upfördert, wiidertogoahn – liekers wu wiet ok. Ikk nööm dat “Anstiftung zum Mord” – denn niks anners is dat, wat dor ovgoahn is mit de Upföörderung „Wiest hör dat“. Sien Kumpanee hett dat denn joa ok doahn. Dat dor up Enn’n blods een Minschke bi dodblääven is, dat is doch wiers nich de jungshaftigen Verbrääkers to good to holln – un dissen Upförderer doch liekers all gannich. Oaber wat heet dat all – hier in Düütschland schiens ganniks. Disse Verbrääker geit mit een Bewährungsstroaf ut de Soal un grient sükk eens. As de Dodsstroaf in Düütschland ovschafft worden is, hett man sächt, jeden Unschülligen van d’ Lääven ton Dod brochten is een toveel. Disse Meenen har ikk mi ok to eegen moakt – domoals. Nu denk ikk oaber, dit Denken schull ok vörnanstoahn, wenner dat Jungvolk in Düütschland keen Respekt mehr vöör d’ Lääven van anner Minschen un Deerten wiest. |
|||
|
6.4.10
Dat Internet kann Spoaß moaken – dat Internet kann Freud brengen – dat Internet helpt us nich döäsich to blieven – över d’ Internet kann jedeneen, wenner he dat denn kann, anner Minschen in de Welt een büld künnichmoaken. Dör dat Internet kann oaber ok noch heel wat anners geböören. In de verleeden Nacht bün ikk bold an een Künnichmoaken in d’ Internet ovstikkt. De lopend Biller – ut twee fleegend Hummeln van d’ Air Force herut an d’ twalften Julei tweeduusendsöben (12. Julei 2007) över Bagdad upnoahmen. Sied verleeden Nacht moot jeden, de nu noch över de gooden Ovsichten un de hooge Moroal van de US-Amerikoaners in d’ Tüschenstromland un annerswons prooten deit doch so stuv dod ümfalln. Ikk mach mi nich denken, wat nu in d’ Witte Huus an d’ Potomäc-River un dor in d’ Pentagon los is, dat de Experten dat nich schafft hevvt, de lopend Biller van de „Hoasenjacht“ ut de Lücht up Reporters van de Agentur Reuters över Bagdads Stroaten ünner de Dekk to hollen. Aal de Kriechsverbrääkers – van de dat joa up de Eer all dääch genooch gääven hett – un jümmers noch givt un jümmers wieder gääven ward – hevvt so veel Spoaß an hör blöderk Doon, dat see dat dör de Tieden mit Vergnöögen in Bild un Ton föör alle Tieden fasthollen. Un dor kann ikk blods särgen, dat is man good so – wiel dordör allens irgendwenn van Dach kummt – ok wenn jeden Minsch mit noch een bääten Moroal in d’ Denken, sükk sien Seel ut d’ Liev kotzen deit, wenner moal wäär so een Doon an d’ Lücht kummt. Wenner us Regeern in Berlin un aal de Bundsdachslitten ümmhör to blods ok noch een spierke Geweeten hevvt, denn moot de Rijksdach in Berlin doch van aal dat schwemmen, wat hör dor vandoach ut d’ Gesicht fallen is. |
|||
|
4.4.10
Een büld van de Minschen, de de Gloovensweetenschkupp studeert hevvt un in de Bedrijf Kaark een betoalten Aarbeitsstää harn ov noch hevvt – sünners wenner see all ut een wat hoogeren Troch äten un drinken –, lieden schiens gewaltich ünner Demenz. Dat Vergääten ov dat Sükk-nich-besinnen-Köänen is in disse Krings villicht ok Vöörrutsetzung, üm överhaupts so een Stää intokriegen. De Augsbörger Kaarkenkeerl Mixa kann sükk an de Minschen, de nu särgen, dat he hör in siene Tied as Schrobenhusener Staddpaster stilkens düchdich vergallert hett, nich mehr besinnen. De, de he domoals as Kinner vertobakt hett, de köänt dat säker ümso bäter. Dor kunn man nu joa särgen, dat is joa de katholsche Kant, un de Froolüü un Keerls in Ornat mit dat katholsch Firmenteeken up de Böst hevvt liekers joa heel anner Problemen. Nu koummt oaber wat van Dach, dat düdelk moakt, dat bi de reformeerde, de evangeelsch Feldpostadress dat sülvige Leiden to kennen is. Antje Vollmer – een grooten Noam in de bundsdüütsche Turnschoopartei. Van Huus ut Kaarkenfroo – dat heet Pastorin mit een Dokter vöör de Noam – de oaber mehr een Feebel föör de Politik hett (ov is dat villicht blods, wiel dat in disse Job mehr Pinunsen givt?). De sitt joa nu een runnen Toafel vöör, de sükk mit de Schikksoalen van Heimkinners in Düütschland befoaten deit. In Volkes Updrach sotosärgen. Dat is joa sowiet ok aal heel moi un ehrenhaftich, wenn ... joa wenn dor nich de Soak mit de Breef van een Mester ut de Odenwaldschool wee, de disse Mester all in tweedusendtwee an de “Vizepräsidentin des Deutschen Bundestages, Frau Dr. Antje Vollmer” schreeven hett. In disse Breef beliekteekend he de Froo Vizepräsidentin Dr. Antje Vollmer all aal dat, aal de Schwienereen, de in disse Eliteschool nu reschkoapen van Dach koamen sünd. De Politikerin, Theologin, Pastorin Vollmer hett disse Mester lapidar dör een Schrieverswicht in hör Kontor antern loaten, dat he, de Mester, hör van een Soak un Doon berichten wüür, van de see, de Politikerin, de Theologin, de Pastorsche un see dat Wiev niks verstoahn wüür un doarüm dor ok niks to särgen kunn. Dat desülvige Antje Vollmer nu de Heimkinnerschikksoalstoafel vöörsitt, dat kann begriepen, well will – ikk kann dat nich. Nu froach ikk mi, ov disse Vergääters un Nich-Besinners nich bäter up Jan Meyen ov Spitzbergen uphoaben ween – wenner see dor näämich wat vergääten, denn mooten see dat blods sülven utboaden. |
|||
|
2.4.10
Nu hett dat Künnichmoaken van d’ Mißbruksgeböören in de katholsch Kaark ok een bi de Büks kräägen, de schiens in sien Schrobenhusener Pastorentied Kinners geern de Büks andoahl loaken un de blode Mors vergallert hett – ov mit Streem, ov mit Koakläpel ov ok woll mit sien klatschige Hannen. Villicht hett de Schrobenhusener Staddpaster de Beröörung mit dat unschüllich Fleesch un de Angst van de lütt Minschen bruukt, um mit sien Nachten in d’ Zölibat trechttokoamen. Villicht is an dat heele Särgen ok ganniks an – oaber dat doot mittlerwiel de, de in d’ Glooven to Huus sünd, all ok nich mehr glööven. Sünners wenn man mitkreegen hett, wu dissen Augsburger Petrijünger, de so geern un good föör Gerecht un Örnung steit, up de „villicht Opfer“-Anschülligungen reageert: He trekkt de Knüppel un wenkt mit de irdische Gerechtichkeit – mit Stroafverfolgen un mit Entschädigungsförderungen wägen Verleumdung. Woarüm lett de katholsch Kaark denn jümmers noch de irdische Gerechtichkeit buten de Dör, wenner Glovensbroers ov Süsters in Ornat Kinnerseelen un Haarten up schändlichste Oart un Wies in Stükken tweibroaken hevvt? Denn Augsbörger Mixa is mi mit sien Denken un Doon dör de Tieden ok veelsto dicht bi de vöörtiedige Boas van d’ kathoolsch Gloovenskongregation – de sükk joa nu as Petri Noafolger utgivt – wäst. |
|||
|
1.4.10
Well in d’ Glämmerwelt in Huus ist, de kann meest schmoals een Leed dorvan singen, wo stuur dat Lääven sükk anlett, wenner niks över een in de Medienwelt to sehn ov to hörn is. Doarüm särgen ok son büld ol Rekken up dit Rebett, dat negativ Berichten jümmers noch bäter sünd as heel niks to lääsen. Mennicheen ut de Glitzerwelt hett dat föör sükk up een Oart kultiveert, dat man dorföör blods de Hoot trekken kann. Anners moot man dat woll bi de Joade-Weser-Port sehn. Dat Deert schall noa dat joahrelang Vertellen van Politikers in alle Klören een heel Grooten warden – van d’ Pries her word he dat wiers. Van negativ Schlachwoorden in de Öpenlichkeit över hör „Joahrhunnerdwaark“ hollen disse Berufsoptimisten oaber rein ganniks. De Dach, an de de Wien, de de Minschen – besünners hier in d’ Staddje – elker Dach inschunken word, rein wääsen moot, de is woll nich mehr allstowiet wäch. Dat de Woahrheit dorachter nich so is, as dat de Heetlüchtmoakers dat van vöörnan in de Ballons puust hevvt, dat is liekers wiers all laang to spören. Foaken word dat, wat grootmulich versproaken worden is, nich inholln.Veeled word up Mörgen ov Övermorgen verschoaben, wiel de korrekte Termin föör dat Inbedrijfnäämen – de Sankt Nimmerleinsdach – jo keen Kalennerindrach is. Nu word dat oaber so sinnich striepelich föör de Marathonschlauschnakkers in d’ Profi- ov Amateurpolitik. Kunn man dat Geböören bi de Boahn mit de fäälend Gleisen up elektrisch, de veelen Conteener Frachtschkeepen de wäägen oahn Fracht weltwiet fastlirgen, de Waarkerstäen de nich koamen sünd noch halfwächs kascheern – wat nu oaber van Weertschkuppsweetenschkupplers in d’ Spill brocht ward, dat is doch föör dat Särgen un Hanneln bit nu de reinste Bankrotterklärung. Nu schöält de Verantwordlichen furrs doröver noadenken, wat see mit dat Spillwaark van Deepwoaterhoaben anfangen, wenn de Bakkbeesten van Blikkistentransporters utblieven schullen. |
|||
|
1.4.10
Bi Arcandor hett he doch wüggelk dääch genooch Pinunsen föör sien Boahntje as Boas kräägen – in de särß Moanten de he in de Chefsessel hukelt hett. Alleen föör sien Doon, dat he Huus un Grund van Rudi Karstadt sien Loadens an een Heuschrekkengesellschkupp verköfft hett, bi de he sülvst sien schmeerich Hannen mirdenmanken har – alleen dorföör gehöörde he all een poar Joahr bi Woater un Brod in d’ Schkapp. As he denn bi Arcandor de Kroameree aal sowiet föör de Müür foahrn har, dat dor niks mehr to hollen wee, dor hevvt de Oppenheimer Salomonen dor furss noch een boaben updoahn. Tein Milljonen Euro hett de Fendt von disse fine Gesellschkupp noch achteran gallert kräägen, as he dat Handook schmääten hett. Un nu kummt dat Schlikkerstükk van de truurich Geschicht. Vöör särß (6) Moant Togehörichkeit to de Firmoa Arcandor steit denn Bröökfleeger to de Milljonen, de man hüm all in de Mors stoaken hett, ok noch twalfduusend (12000) Euros elker Moant ut de Rentenkass to, de he nu doch verrafftich föör Gericht inkloacht. Wat dröfft man eelich in Düütschland noch aal doon, bit dat sowiet is, dat man richtich ovstörten deit? Disse Froach betrekkt sükk n’türlich blossich up de Schoojakken, de mit witte Kroagens un Hemdbösten ovhoaben dör de Gesellschkupp steustern. Bi dat ordinäre Footvolk dor weet man dat wiers ok oahn laang hentokieken un dornoa sööken to mooten. Dor word ton Bispill een Froominsch, Moder van twee lütji Deerns, de Moand föör Moand mit dat minn Deputat van Hartz IV utkoamen moot, föör achtein (18) Moant achterd Kaschott sperrt. Un dat blods, wiel see hunnerdszärßtich (160) Euro, de see nävenbi van een Krööger föör een poar Stünns Schiethuus reinmoaken kräägen har, bi d’ Job-Center nich angeeven hett. Dat see föör hör Kinner dorföör Tüüchs köfft hett, dormit de nich so kladderich rümleepen, dat hett bi de Urdeelsfinnung schiens keen Rull speelt. De Keerl in dat schwaarte Tüüchs dor boaben de Richtergalerie wull een Exempel statueern, as he dat sächt hett. Wee dat nich moi, wenner nu bi de Kloageree van dissen Middelhoff ok een dor boaben up Galerie een Exempel statuiern wüür? |
|||
|
1.4.10
Wu köänen Minschen, de wunnerswat meenen wat see sünd, blods so döäsich weesen, to glööven, dat een Ünnernäämen, een Bedrijf de mit beid Morsbakken an de Wäser in Bräämen un Brämerhoaben fast sitt, sükk freeewillich Luusen in d’ Fell setten deit? De Politikers in de Landsregeern in Hannower un sünners de Roathuuskeunichs in Willemshoaben mooten aal mitnanner blods Lücht in d’ Köäsel hemm’n, dat see sükk up so eenfache Oart van een poar plietsche Mänätscher so licht över de Disch trekken loaten. Dat de Bübbersten van d’ Aarbeidsamt dor so lichtfardich mitspeelen, is alleen all een Utsoach van Unkünnichkeit föör sükk. So as dor de Milljonen un Milljarden verbraant, verschoaben, ut Fenster schmääten ov wüggelk in d’ Sand sett warden, dat is hoast nich to glööven. Us Willemshoabener Regionoalfürsten harn bäter de ächte Sand, de vöörtieds noch dor wee, lirgen loaten un mit de Noaberkuntreien een Natur-, Dichtbiverhoalens- un Gastenparadeis up de Beenen steält. Dat har tominnst fast stoahn un ok noch good lopen kunnt. Näävenbi har man denn ok noch stollt up de eegen Bidrach to d’ Weltnaturerbe Wattenmeer weesen kunnt. Mit aal de Milljarden har man hier goaelk sowat as een tweedet Acapulco – as dat de nochtige Willemshoabener Buurmester us Staddje jo bi elker passend un ok nich passend Gelägenheit beteeken deit – upboen kunnt. De letzde Doagen is jedet Roadio in Noorddüütschland vull van dat, wat an de Jade koamen schull un nich kummt – vull van dat, wat man verwachten deit, wat man sükk erhoapen deit, wat man fördern will – oaber niks is van nümms to hörn, wat man kann. Wat allennich föör de poar Ümschöölers – de woahrschiens hier nich moal as Waarkers brukt warden – an Pinunsen utdoan worden, dat is nich to glöven. Wenner man de Tallen hört, denn dreit sükk een dat in d’ Kopp. Un denn Aarbeitsamtsboas steält sükk ok noch hen un sächt: ‚Wenn die Inbetriebnahme von den Bremer Betreibern über Gebühr verschoben wird, dann ziehen wir die Notbremse.’ Wekker Toch will denn nümigen Direktor denn noch anhollen mit sien Nodbreäms-Trekken? Dormit kann he dat Ungetüm, wat mit dit Projekt vöör länger Tied up de Padd brocht worden is, ok nich mehr dorvan ovholln, vöör de Müür to foahrn. |
|||
|
22.3.10
…un sünd denn ok noch düll, wenn een sächt, wat he dorvan hollen deit. Moni Griefoan – jawoll ... präzis de, de denn wittflüchtigen Avcoaten Düün ut dat oostfreeschke Hinte as Boas van de neddersasschen Sozimoaldezokroaten bearven will – de hett nu över dat neemodsche Spröökrüür Twitter wat in de Welt brocht, wat de utbleekden roden Landdachslitten dor in Hannower överhaupts nich verknusen köänt. Dorbi hett see blossich sächt, wat de Neddersassen, de nich mit Mors up een Stool in Landdach sitten, in Mehrheit ok särgen, ov tominnst ok denken – föör dree Doach Kauelee in d’ Moant bruken de Spröäkenkloppers in d’ Neddersassenparlament keen neeän Parlamentsboo föör bit nu 45 Milljonen Euro. (An Ennen kummt denn dääch dreemoal soveel dorbi rut, dat is wiers so säker as dat Schlußword inne Kaark.) Ok wenn de Griefoansche to hör Amtstieden as Ümweltministerin ünner Russkigerd nich up de Doalers kääken hett, de see mit een lichten Hand in veele unnödich Prozessen lichtfardich rutschmääten hett – ditmoal moot ikk särgen, de Deern hett recht. Ännern schall dat oaber woll ok niks mehr, un de Wittmunder Dinkla kricht ton Ovscheed sien Denkmoal dorhensett. Un de Sozi Gerd Will much ikk up sien Kloagen över de noaren Tostänne ünner de de Landdachslitten noa sien Worden in Hannower waarken mooten, blods särgen: Broerke, wenner die de Tostänne nich gefallen, denn kannst du bäter mit dien Mors in Huus blieven – de Minschen in Neddersassen geit dordör wiers niks verlüstich. |
|||
|
Villicht hett de, de dor boaben us sitt, dat vöörmörgens extra so dreit, dat de Zeitung wat loater keem un ikk mien Frööstükk all achter mi har. Wenn ikk vöördem in d’ Bladdje rinkieken kunnt har – ikk glööv nich, dat ikk noch een Biet van mien Äteree rünnerkräägen har. Up dat eerste Sehn schoot mi een origen Vergliek dör de Sinn. Kiek, hevv ikk dorcht – dat sücht ut as bi son Freelüchtkonzert wor de Minschen sükk as so Halfmallen vöör de Büün drufeln, up de foaken ganz Mallen irgendeen Spiegöäkenkroam ovloaten. Up dat tweede Sehn wee dat Bild denn oaber wächfloagen – wiel Deerten anners as Minschen doch nich so brägenklöäterich hanneln köänt un sükk freewillch sowat andoon. Dat moot de Minsch de hülplos Kreaturn denn all mit Gewalt toföögen. So as dat up dissed Bild to sehn is. Du, de du dat Bild nu vöör Oogen häst – versöök moal, de Deerten, de du süchst, to tellen. Dat schall di woll nich glükken. Dor is keen Bott föör de Deerten, sükk to dreien – keen Bott föör de Deerten, moal een poar Trää allennich to goahn – denn mooten de anner zichduusend all aal de sülvige Stapp mitdoon. In de Nazi-KZs kunnen de Gefangnen sükk tominnst noch allennich wat hen- un herbewäägen – in disse Stallen geiht ok dat nich mehr. Mi dücht, de Düütschen hevvt ut de Geschicht niks läärt – dat is woll eder jüüst annersrüm, wiel dat vandoach up so mennich Rebett veel norder togeiht as to Hitlers Tieden. Un üm to wiesen, dat man siet disse Tied ok wüggelk niks verläärt hett, stoahn vandoach – netso as domoals ok – Dokters jümmers moi dor mirdenmanken. |
|||
|
16.3.10
In d’ Bladdje, wiet achtern un rein lütt un heel an de Kant, dor stunn vörmörgens schwaart up witt gedrükkt föör Allermann to lääsen, wat Geldlüü doch föör Schwienjakken sünd – liekers ov hier bi us ov annerswons in de Welt. Dit künnichmoaken betrukk sükk up dat gröttste Eidgenössisch Bankhuus UBS un hör Gedoo in Tweeduusendnäägen – dat wee sotosärgen een Bericht över de Geschäftsbericht vöör dat nettegroad ovlopen Bilanzjoahr. In 2009 is UBS mit över tweeunhalf Milljarden Franken (wat joa in etwoa mit Euro in een Richt steit) in de roden Tallen ovszakkt – dat schall heeten, tweedusendfiefhunnerd Milljonen fäälen bi d’ ovrääken ünner d’ Strääk in de Firmenkass – dat heet oaber ok, tweeunhalf Milljarden hevvt de Broers man ähm so verkleit. De sülvige Bedrach – näämich präzis tweeunhalf Milljarden – hevvt see sükk denn nochmoal as Schlikkergröschkes ut de Kass noamen, wiel see dat Pinunsen verschludern so good henkträägen hevvt. Boni nöömt see dat joa nu up Needüütsch. Mit disse poar “Peanuts” is dat nu oaber joa nich doahn, man moot joa ok noch lääven. See hevvt in 2009 denn so näävenbi ok de Mänätscher-Lohntuten wat vuller stoppt. In elker Tuut sünd nu söben moal so veel Doalers in, as dor een Joahr vöördem inwäst sünd. Ikk kunn dat gannich mehr in d’ Kopp uträken – ikk muß mi van us Noabersjung eers sien Räkenmaschin utleenen – un de wies mi denn: “Das entspricht einer Erhöhung von 700 Prozent.” Un dat up een Schlach. Wenner een Onibusfoahrer ov een Postbüdel ov irgendeen annern Waarker in disse Sphären koamen will, denn moot he bi de Lohnupbäterungen, de dat up Stünns givt (wenner de dat överhaupts givt), söbenhunnerd Joahr knoien. Bi sükkse Düwelichkeiten in Politik un Weertschkupp faalt denn all gannich mehr up, dat dat Bankhuus UBS oahn Milljarden Berner Stoatshülp in d’ verleeden Joahr ganz eenfach in de Mors goahn wee – oaber dat moakt rein niks – dat is joa blods Bedreegere van Milljonen lütt Minschkes. Un well nu glöövt, dat dat sowat blods in de Hüdelbargen bi de Schwiezer geböört, de moot ikk särgen – Minschke, Minschke... du büst woll nich van disse Welt. |
|||
|
14.3.10
De Frünndschkuppsfleeger, de mit Regeerungs- un Weertschkuppslüü an Bord ut Latinschamerikoa trüchkeem, har man jüüst de Flöägels intrukken un siene Fracht noa buten entloaten, as Süster Westerwelle ok all anfung to rären, dat de „annern“ Politikers in Düütschland hüm – de he doch eelich unfäälboar is – blods wat an d’ Tüüchs flikken willt, vanwägen see de Woahl in d’ rheinsche Westfoalen gewinnen willt. Un wiel an siene Amtsföhrung up dat Butenrebett nümms wat utsetten kunn, wür man hüm privoat, sien Famili un sien Frünndschuppskring in de Schiet trekken. Nu froach ikk mi blods – un säker ok noch een büld anner Minschen in Düütschland –, woarüm he so dicht bi sükk bi överhaupts de Schiet hett, mit de he sükk nu van de annern Politikers vullkleit dücht. Jedeneen in Düütschland kann joa nu in d’ Nüst krupen, mit de he dat mach – liekers ov dat Froolüü ov Mannslüü sünd, de dor mitnanner rümrieden. Un meesttieds keert sükk dor bi us ok nümms mehr an – mööcht see dorbi ok noch so tokeer goahn. Van een Ministroalen oaber, de privoat irgendwons bit an d’ Kneen in d’ Schiet steit, schull man tominnst verwachten, dat, wenner he in d’ Amt geit, sükk reinet Schoowaark antrekkt, üm dor niks to versauen, un dat he all gannich de heele Schietkuul mit up siene Reisen nämmt. Eens weeten wi noa de körte Anfangsamtstied van Süster Westerwelle oaber all mit Säkerheit – dat „föör sien Parteifrünnen ov siene Famili Geschäften anboahnen“ – dat kann he all wiers netso good as sien FDP-Vizekanzlervöörgänger Jürn Mölleman – blods dat Fleegen, so as Möllemann dat de Welt in Vollendung wiest hett – dat moot he noch läären, de blaugeele Dokterjur. |
|||
|
12.3.10
Wat de beid häntich darteinjöährigen Fendten dor in Bajuwarien an een dreeuntachentichjöährich Minschke verbroaken hevvt, schküddelt mi van ünnern bit boaben. Nu wiest de Gesellschkupp hör anner Kant. Kunnen bit in de tachenticher Joahren groode Minschen de Lütten drangsaleeren, quälen un schenguleeren bit up d’ Blood, oahn dat so recht een wat sää, wiel de, de dat mitkreegen, hör Schnut hullen – ut wekker Bewennt ok jümmers –, so geit dat nu foaken annersrüm. Lütt Minschkes, eers halfwussen ov noch lütger, goahn nich noa d’ School hen, klauen as Roaben, leegen un bedreegen as niks goods – knüppeln un poasen utwussen un ole Minschen tosoamen, bit dat dat Blood spüttert – un de heele Gesellschkupp steit mit de Hannen in d’ Taaschke un kikkt to bi dat blöderk Spill. Un wat hört man so ut de Etoagen, wor eelich dat Denken van Örnung in Huus weesen schull? „Es ist nichts dagegen zu machen – das sind Kinder, und Kinder können in unserem Staat nicht belangt, nicht zur Rechenschaft gezogen, nicht bestraft werden.“ Herrgottnochmoal – wor sünd wi henkoamen? Wo wiet hett dit Denken us Gesellschkupp brocht? Mi dücht dat, as wenner wi van een Jauchbakk in dat anner strumpeln. Dor de ollen Verbräker, de Kinner, Wichters und Froonslüü verschanneln un Gewalt andoon, hör foaker Haart un Seel bräken – un hier nu de jungen Verbräker, de Noawussenen sotosärgen. Wenn mien Opa dat vöörtieds up sien Buurenploatz mit dat Untüüchs wat sükk in Schüür un Stallen rümdreef, ok so hollen har, denn har he sien Bedrief liekers noa een körten Tied upgääven kunnt. |
|||
|
7.3.10
Mien Denken gung de letzde Wääken stilkens mit so een bääten Schlachsiet dör de Doagen – ikk kunn dor niks tägen doon, as blods de Waaschk – so as de Seelüü de Seils van hör Schkipp benöömen – in de Wind to dreien. Jümmer un jümmer foaster weih de Stiem ut de Richting katholsch Kaark un hör Inrichtungen föör jung Minschen. ‚Bildungseinrichtungen’ word dat joa nu foaken hochdreit nöömt. Vöörtieds ween dat Woahnschoolen, Waisenhüüs, Klosterschoolen ov Bäterungsanstalten, wor Jungs un Deerns mit Worden, Hannen, Pietsch un Knüppel Tucht un Örnung bibrocht wur. Vöörnäämlich van Froolüü un Keerls in schwaarted Tüüchs, de sükk ut irgendeen Bewennt herut de Heergott verschrääven harn. Noa dat, wat dor nu stükkenwies van Dach kummt, schull man villicht bäter särgen, see harn sükk de Düwel andeent. Un dat dat in dat groode Heer van gottsfürchtig Deeners blods een Handvull wäst is, dat mach nu doch wüggelk nümms mehr glöven. De dormit befoat ween, de hevvt dat aal mitnanner wußt – un see hevvt aal mitnanner wächkääken, wenn Kolleechen, wenn Gloovensbroers un Gloovenssüsters Kinners toschannen richt hevvt – see hevvt aal mitnanner wächhört, wenn de Verschannelden un Gequälden mit Haart un Seel um Hülp gielt hevvt. Köänt disse Froon un Mannslüü – sowiet see noch läävt – noch irgendeen Minschke in de Oogen kieken? Ikk much woll weeten, wor disse Satanisten in dat hillige Tüüchs dat mit Moder Maria, mit hör Söähn Jesus un Gottvoader hollen. Ikk vergäät jümmers, dat disse Broers un Süsters sükk joa tägensiedich dör dat Beichten vergääven köänt. Wu prakkeraktisch is dat doch inricht – un vöör de weltliche Gerechtichkeit bruksen see joa gröttstendeels ok keen Manschetten hemmen – dat Kaarkenrecht is joa meesttieds dorvöör, un well schnitt sükk all sülvst geern de Steert ov? Nu kummt oaber dat, wat mien Denken wär in de Richt sett hett – de Störm dreit sükk – he kummt nu ok van de anner Kant. Van dat Fatt "Odenwaldschool" hett he all de Dekkel wächräten, de man hoast hunnerd Joahr fast up dissed Drankfatt hollen hett. Nu kummt ok bi een nichkatholschen Paradeschool soveel Schiet an d’ Lucht, dat man all gannich mehr oahmen kann. Ikk weet nich mehr, wat ikk dorto särgen schall – ikk weet ok rein nich mehr, wu man dormit ümgoahn schall – ikk hevv up Stünn’ns blods een Vöörstellung: Een grooden Raket, in de all disse Düwels Bott hevvt, un denn wäch dormit in Richting Sünn, dormit hör moal aal reschkoapen heet ünner d’ Mors ward. Een stükkwiet harn wi denn ok dat Problem mit de Eerövervölkerung lööst. |
|||
6.3.10
Man schull sükk wunnern, ...
...well aal noa Benediktus Ratzeputz will, üm to beichten.
Wiel dat dor oaber joa schiens een Ewichkeit duurt, bit dat jeden enkelt drankummt – de eegen Schwaartkiddels koamt n’türlich tovörderst –, bütt sükk föör de annern hier nu öpentlich de Gelägenheit, dat flink achter sükk to brengen – eenfach ünnerschrieven, un ji sünd dormit dör!
Ikk geev dat to |
|||
Wat schall man dorto särgen? 11 637,- €uro — ov bäter, un föör de ölleren
Minschen in d' Volk jümmers noch wat lichter to begriepen —
22 343,- DüütschMark strikkt jeden in, de in d' Bundsdach
in Berlin mit sien Mors up een Littenstool hukelt — ov he dor
nu wüggelk hukelt, or ov he sien Achterdeel nu irgendwons anners
dör de Welt drocht — de Pinunsen sünd hüm säker.
Moant föör Moant. Ov is de Wählerupdrach villicht blods een Alibiupdrach, üm ungestört dat Nävenbiaarbeiden noagoahn to köänen? Wenn ikk mi so ümkiek, denn seech ikk jo in d' Welt all een büld Schmeerlappens dör de Tied lopen — oaber wu sää mien Opa all jümmers to mi: "Schmeerlappens, mien Jung , de kannst du ut de Padd goahn, wiel see all van wieden to kennen sünd — gefaarlich sünd de Gierlappens, un dor besünners, wenn see in een Amt dorherkoamt." |
|||
|
As ikk us Bladdje in d' Hand kreech, full mi dit Bild in de Oogen
— toglieks mit dat Denken, wekke Agentur hett disse ölleren
Ümschöölers denn up Tuur stüürt, üm
sükk irgendwons in een Autowaarkstää irgendeen Schlameng
antohören. As ikk denn de Worden dorto lääsen de, kunn
ikk dat gannich recht glöven. |
|||
As ikk in d' Bladdje dat eerste Moal dit Minschke to sehn kreech, hevv ikk stuv dorcht: ‚Harrijeesesnää — hett Käßmanns Margot noch een neeäd Rebett dortokräägen…? Is see nu ok noch Europas Butenministerin?' Dat hett denn wiers nich alltolaang brukt, bit mi upgoahn is, dat
ikk een Verwesseln upsäten wee — vanwäägen dat
hoast sülvige Utsehn van de beid Deerns. In eens ünnerscheeden
sükk de beiden denn doch: Dat hannöversch Wichtje hett sükk
van ünnern noa boaben dörbieten mußt... vanwägen
hör Ehrgeizichkeit, an de see anners woll ovstikkt wee —
de ingelsch Plumpuddingdeern is van Mannslüühannen (ov schull
dor noch wat anners mitschoaben hemm'n?) in jeder enkelte Positschoon
rintillt worden.
Dor heeft een dördreiten isloamischen Potentoaten in de noordafrikoansche Drööchte sien Knüppel un droht de Schwiez mit een hilligen Kreech (wat de Keerl aal ümsetten kann, dat hett de Weltgemeenschkupp joa all dääch genooch to weeten kräägen) un de buterwendige EU-Verträäderin weet dorup niks anners to särgen, as dat för disse Drohung Gaddafis woll een bietji de verkeerde Tied wee. Ikk kann disse Worden noch jümmers nich foaten un meen, dat dit Froominsch doch bäter in hör ingelsch Köäken bleeven wee. |
|||
|
23.2.10
Irgendwu schient Käßmanns Margot – de Kaarkentant — dor gewaltich wat dörnanner to kriegen. Is see bit nu stolt doarup, un ok woll sowiet good dormit dörkoamen, sükk as Froominsch up Mannslüürebetten to präsenteeren un ok wiers wat breet to moaken, so hett see sükk nu — mit dat in Dunas sükk achter’d Stüür setten un up Hannowers Stroaten rümtojükeln — up een Keerlsdomään begeeven, up de see hör letzd spierke Wievhaftichkeit up Spill sett – un verlüstich goahn is. Suupen un besoapen Autofoahren is bi us in d’ Gesellschkuppsdenken jümmers noch Mannslüüdoon – mach dat ok noch so ballköppich wääsen. Dat Froonslüüt sükk moal een Drinken, wenner see up een Baal ov een Fierderee sünd – harijeese ok – ok Froonslüü mooten sükk wiers moal de een ov anner Keerl moi suupen – oaber denn in Dunas in een blikkern Kist to stiegen, üm up de Groostaddstroaten russisch Roulett to speelen... Froo Käßmann, dor häst Du liekers een bietji tovääl Kerl ut Di ruthangen loaten. Wat Margot Käßmann bit nu mit hör anner Doon föör Froolüü in d’ Gesellschkupp oahn Twiefel Goodes up de Padd brocht hett – mit de Suuptuur van verleeden Soaterdach hett see dat Waark stuv wäär hochkant vöör de Müür sett. |
|||
|
Ov de Räärhals van F:D:P:-Vöörsitter dor villicht all moal dor bilangskääken hett, wat he bit nu in siene Läävensdoagen up de Beenen steält hett, dat he — ov ok woll annern — rejell anfoaten köänt? Dat schull he man moal doon, denn wüür he wiers sehn, dat dat van dat nich allstoveel to sehn givvt. Well sükk moal een Fuuk up de Nöäs setten deit, un dat “Westerwellewaark” bit nu van wat nörder sükk bekikkt, de schall woll heel flink to weeten kriegen, dat denn Fendt van Justitiajünger ok woll mehr de leev Gott de Tied klaut hett. Schwielen in sien Füüsten hett dit Mannsbild doch säker noch ni nich hat – worbi ikk mi mit de Beteekning as ‚Mannsbild’ doch verrafftich gannich säker bün – dat kunn doch angoahn kunn dat doch, dat hüm in d’ Olldach – ov schull ikk bäter särgen Ollnacht — mehr de Froolüüpart licht. Oaber dor kummt dat Volk joa villicht noch achter, wenn he denn dat eerste Moal in de Kledoasch van sien Süster irgendwons in de Welt up Visit geit. Dor wull ikk joa liekers gannich aal up doal – ikk wull eelich blods froagen, föör wekke Dennsten he denn sien Doalers ut de Stüürkass kricht, denn föör d’ Kinner-in-de-Welt-Setten un de Grootrekken, dormit dat in Düütschland ok in hunnerd Joahr noch Düütschen givt, dorföör kann dat doch nich wääsen. |
|||
|
Wat deit Otto un Klara Normoal in Düütschland nu verwachten?
Nu wor de Schwiizers anfangen düll to warden, wiel man hör
van düütsch Siet wat wächnäämen will, wor
de Stoat Schwiez siet lange Tieden good van läävt hett. |
|||
|
12.2.10
Dat Bundsgericht hett dor wat anstött…
De Boas van de blaugeele neoliberoale Stippenkring föör de Bäterverdeenenden föährt sükk mit sien Benöömen as „spätrömische Dekadenz“ van dat politische Doon un Loaten un över dat Ümgoahn mit de Minschen in Düütschland de Hülp bruken, up as Anno dunnemoals in de Hollywoodnoakriechswestern de Revolverkeerl „Blatternaben-Jöö“. Dorbi is he doch eder een pusteligen pubertären Dörschnittsfendt van Justitia (dat Froominsch mit de Wacht in d’ Füüsten, dat nich kieken kann).
Een Riech van Liberoalen vöör hum kunnen de Welt tominnst noch mit irgendwat, wat see eenigermoaten good kunnen, beindrükken. Wee dat de ole Papa Heuss mit siene Jovioalität, so dee dat bi Thomas Dehler de Intellekt. Hett Erich Mende dat noch jüüst mit sien Weltkriechs-twee-Offiziersschneid henkräägen, broch Walther Scheel dat mit sien Singeree boaben up de geele Postkutsch kloar. Wor tägen dat bi de Lambsdörpssche Groaf all een Verurdeelung wäägen Stüürachtertrekken wääsen muß. Genschers Diederk hett dat mit sien Naturell figelinsch henkräägen, de Noakriechsfolgendiplomati een minschliched Utsehn to gääven, un Möllemanns Jürn, de kunn tominnst good ut een Fleeger springen. Aal dit Geböören hett Indrukk un Spoaren achterloaten un de Tied hör Teeken updrükkt. Wekker anner Spoaren as de, bi Stoatsvisiten de Gastgeevers mit sien Annerswääsen in d’ Natuur vöör de Kopp to stööten schall “Spaßmobil-Guido” woll achterloaten, wenner de Wählers hüm to rechter Tied ut siene veelstogroode Dennstkleedoasch rutbefördert? |
|||
|
9.2.10
Jümmer foaker denk ikk mi, ikk schull mien Köäsel bäter gannich mehr buten de Dör holl’n, wiel mi blods noch Gesellschkuppsschiet un -strunt üm de Oohrn flücht. Jeden schient blods noch Oogen föör sien eegen Knipke un blods noch Föölen föör sien eegen Vergnöögen to hemmen. Wenn Bankminschen anner Minschen, de Pinunsen hevvt, de Büks uttrekken köänt, wiel de, wenner dat Word „Rendite“ groot genooch an de Bankenmüür steit, niks anners mehr sehn as de Düwel, de up een grooten Hoapen an Doalerschieten sitt, hett dat mit ehrboar Koopmannsverhollen woll niks to kriigen. Oaber Moroal schull man dor van keen Kant in d’ Spill brengen. Anners is dat liekers to sehn, wenner de breede Masse över Stüüren, Gebüüren un öpentlich Ovgoaven koahlschooren ward. Dat hett wiers wat mit Unmoroal to doon – tovöörderst mit stoatlich Unmoroal. Dormit is dat Spill oaber jo nich to Ennen – sünners geit dat dormit eers reschkoapen los. Mi dücht dat hoast, dat bi us jeden, de een Pott mit Schlikkerkroam tofoat kriiegen kann, furss dor ringript und sükk sien Taaschkes vullstoppt. Dor givt dat schiens keen Hollen mehr. Bankminschen brengen Lüü vandoach noch noa Nazigesetzen van dreeundaartich üm Huus un Hoff. Politikers in alle Klöären bedeent sükk unschenäärt ut de öpenlichen Knipkes, as wenn dat hör eegen Loaden is. Medisiners verhökern iiskollt Senjorenfleeschk. Gottskeerls fallen över hör anvertroode Kinner her as een Messelsüük in d’ Schwienshukk… Ikk moot wat stillhollen, anners flücht mi d’ Äten wäär ut d’ Pans – oaber eens – wor ikk all een Settji achterto sitt – moot ikk denn doch noch loswarden. „Private Kinder- und Jugendhäuser“ – dat hett mi anstött’d un dor wee ikk een Tiedlang achterto, ünnerdör ov dröverher. Wat mi dorbi tomöötkoamen is un wat ikk deels dor to sehn kräägen hevv – ikk hevv nu noch krüllern in d’ Kopp dorvan. Wenner Geld mi nich so minn wat bedüüden wüür – verrafftich –, ikk wür ok all laang son Heimstätte bedriefen – un har de ’türlich ok as een Ltd. & Co KG up de britisch Kanoaleilands registreen loaten, wiel dat joa mit de Stüürn un dat Instoahn bi een Pleite so goaelk is. Dat is hoast so, as wenn Du Di sülvst Geldschiens drücken dröffst. Dat Materioal dorto ward denn van d’ Amt ok noch free Huus stüürt. Föör elker Kinnerkopp, de ünner so een Pläächdakk in Schuul brocht ward, kricht de Dakkholler ut de Stüürkass över 3800 € in een Moant – dat sünd 130 € in 24 Stünn’s. Ikk hevv mi so een Huus mit Bott föör 10 Kinner (elker Moant över 38duusend €) moal een bääten langer un een bäten van nörder bekeeken. Ikk wull eenfak weeten, wat disse Bedriefers mit soveel öpenlich Geld föör de Kinners anners moaken as een Hartz-veer-Moder mit hör Kinner. Man moot sükk dat näämich eenfak moal vöör de Oogen hollen – up de Heimöllernkant is twintich Moal soveel Geld to verbruken as up de Familienhuusöllernkant. Bi de Kinner hevv ikk dor oaber nich veel van sehn, denn jeder Moder mit Hartz veer lett hör Kinners netsoveel tokoamen – ok wenn see sülvst denn mennichmoal sülven niks hett. Bi de Heimpläächöllern sücht dat liekers meist een bietji anners ut. Wiel de dör dat Geld, wat see van Amtswägen för de Kinner instrieken, in een heel annern Welt lääven. Ünnern in de Kinnerwelt is Diskont-Aldi in Schmoalspoar – un boaben in de Bedrieferwelt is Feinkost-Käfer in Breetspoarutföärung. |
|||
|
5.2.10
...denn de Finanzhaien un de Politikers un nu de Dokters un de Heimbedriefers. To glööven is dat nich, wat dor nu as näächst an d’ Lücht to koamen schient – oaber to verwachten wee dat wiers. Geweetenlos Klinikdokters un geldgierich Pläächheimbedriefers hevvt tonanner funnen – so as Pott un Dekkel. See sünd hannich dorbi, Minschen – un hier sünd dat ole hülplose Minschkes – as Hannelswoar intosetten. Geit dat us Mediziners wüggelk all so noar, dat see up Minschenhannel verfall’n mooten? Dat moakt mi baang. Bi een Riech van Pläächheimbedriefers wunnert mi liekers all laang niks mehr. Wacht man noch ähm fief Joahr, denn hett ok de Regeern dat Rebett föör sükk utmoakt un een Börse inricht, an de denn mit „Senjorenpläächrechten“ hannelt word. Bispillen givt dat joa all nuch. Brukst doch blods an de „Berechtigungsschiens“ ton Lüchtverpesten denken, de nu joa all van Deefen klaut worden, wiel see sükk so moi licht to Doalers moaken loaten. Een deel Dokters geit in hör Krankenhüüs mit Netten up Fang ut, üm to sehn, well van de Patschenten man in een Pläächinrichting ovschuuven kann – tägen een fetten Prämie, dat is doch kloar. Un wiel de Pläächheimbedriefers dor so as maal achterto sünd, de Beärden in höör Hüüs vulltokriegen, bütt de een ok licht moal mehr as de anner. Dat geit woll so as up een Vergantung to: „Ton eersten … ton tweeden ... “ un wenner de Pries föör dat Senjorenfleesch hoch genuch is denn gallert de Hoamer “ton daarden” up de Dischploat, un de Hannel is ovschloaten. Wiel man joa Ehr hett – un wiel man sükk van wäägen dat goode mitnanner utkoamen joa revancheeren moot, stüürt man de Minschen to een Behandlung – un wenn d’ denn moal nödich deit – jüüst in dat Süükenhuus trüch, van dat man de Woar köfft hett. Üm dat heele Waark eenfaker to moaken – Rationalisierung heet dat joa woll –, schöält de Pläächeimbedriefers all een “Fonds” inricht hemm’n, in de noa bestimmten Kriterien inbetoalt ward, un up de anner Kant de Dokters utbetoahlt warden. Nümms – ok nich de Kassen, de dit Spill joa ton Deel mit Geller van höt Litten finanzeer’n – kann dor achter kieken. Ov will dat villicht sogoar keeneen? Wunnern wüür mi ok dat nich mehr. |
|||
|
4.2.10
Dat Särgen is kloar, dat Doon van de Litten is schroar. Dor hett de Benediktus Ratzeputz dor ünnern in Vatikoanstoat so kört vöör sien Visit up dat ingelsche Eiland joa wär moal lieklang in de Mengselpott haun. Schüünt he doch as büpperster Krüüzholler sien Ünnergäävenen ut dat Keunigriek up de anner Kanoalsiet tägen een Gliekstellungsgesetz van d’ ingelsch Regeerung to insisteeren. Ov dat nu jüüst noa allermanns Schmoak un tägen de “göttliche Moral” is, wat mit dat neeä Paragroafenwaark fastspiekert worden schall, dat moot nich präzis elker Minsch Meenen wääsen, un ov de ole Boas dor boaben in de Häävenswiede dat wat tosächt, wenner hier ünnern Mannslüü mit Mannslüü togaang sünd un sükk mit hör ‘Waarktüüchs’ in d’ Büks tägensiedich Freud moaken — un up d’ anner Kant Froolüü sükk mit Froolüü vergnöögen, dat weet wiers ok nümms so nipp un nau. Dat is joa ok liekers. Dat oaber een büld van sien Dennstlüü ünner de Fittiche van Benediktus Ratzputz hier up de Erdengrund sükk an Kinner un halfwussen Minschkes vergoahn, un Kolleechen van de sülvige Fakultät kieken meesttieds de anner Kant an – dat hööcht de ole Boas dor boaben wiers nich, un de Poapst schull dat man ok nich mehr so wiet an d’ Mors vöörbigoahn. |
|||
|
2.2.10
Wee toeers man een lichted Knücheln an de Seekant in Düütschland to hörn, so is dat doch mittlerwiel to een utwussen Verkolleree worden.
De Reeders un Maklers ween säker annersrüm blied, wenner hör Schkeepen ganz dull in Foahrt weesen. Dat is oaber joa nu moal nich, wiel dat schiens mit de Weertschkupp in d’ Welt nich so good löpt. Dat is mit de Weertschkupp – ov bäter mit de Konsumenten – ok wäär so, as dat in d’ Natur is – een Schwien frett näämich ok nich mehr, as mit Gewalt in de Buuk ringeit. Dor kanns liekers een Mutt mit de Mors in een Runkelbarch setten – satt is satt.
Ikk mach nu nich särgen, dat de Moakers, de dat Waark bedriiven, hör Verstand verlor’n hevvt – dat is denn doch woll eder so, dat een dat, wat he nich hett, ok nich verleesen kann. |
|||
|
30.1.10
...un schiens een Teeken van Düwelsbesäätenheit un verbräkerisch Doon — tominnst in dat ole Lutherstaddje Worms is dat woll so. De Wormser Boadballibüppersten (de hevvt schiens aal mitnanner een schooner Geweeten as de Poapst) is infallen, veer Froolüü, de deelwies all een halfed Halfjoahrhunnerd Billjetts an de Boadwilligen utgääven, wägen een Koffikass — mit veerundartich Euro Klöätergeld föör de Kolleechenkring — to feustern. Sogoar een Stoatsavcoaten hett sükk van de Lüü anstöten loaten, ok noch de Begreepen Ünnerschloagung un Untrööheit in de Wachtschoal to schmieten. Wenner de Froolüü dat Koffigeld ut de Staddkass stiebitzt un de Kommunibööker ümschrääven harn, denn wee dat gannskeen Froach, dat see dorföör instoahn mussen – wat see denn ok säker doon würn, oahn eers groodoardich de Waarkgerichtsboarkeit antoropen. Nu räärt wiers een ut irgendeen Ekk, dat dat Koffikassen-Anlärgen tägen de un de un noch een annern Vöörschrift is, un dat in son Kommunibedrijf joa Örnung hollen worden moot. Recht so, kann ikk dor blods särgen – oaber ikk froach mi, wor disse Örnung denn is bi Noams as Funke, as Zumwinkel, as Hartz, as Nonnenmoaker, as Schäuble, as Regina van Dinter un aal de anner Prominenz ut Wertschkupp un Politik. Nu glööv ikk doch verraftich ok bold, dat dat in Düütschland mit dat ‚Gerecht föör jedereen’ nich mehr so lieklang löpt. |
|||
|
...is een Word, bi dat ikk – hoast solaang ikk achternanner denken kann – een Gefööl van Stiekelwier in d’ Halsgatt kriech. Dorbi goa ikk in mien Sinnen nu wüggelk nich sowiet, dat ikk säch, Froolüü schulln keen Büksen droagen – oaber in d’ Lääven, bi dat Doon in d’ Olldach, dor givt dat nu moal Soaken, de Wichters bääter köänt, wiel see van us Heergott dorföör inricht worden sünd – ähm anners as Mannslüü utstaffeert. Annersrüm is dat Geböören ’türlich netso.
Dat Doon van de Schaffnerin in Brannenbörch ("Zugbegleiterin" heet dat joa vandoach hochdreit), de een noch kinnerhaftich 16jöährich jung Deern wägen twee Euro – de see (de Boahnollschke) villicht noch nichmoal föördern drüfft har – bi Nacht un bi twintich Groad Koahl ut een Zuch schmeeten hett, hett bi mi een büld Besinnen ut mien Lopen dör de Tied hochkoamen loaten. Dat dat een goodet Besinnen is, wat Froolüü in Uniförm angeit, dat mach ikk nu nett nich särgen – ov see mi bi d’ Dennst an irgendeen Grens, ov bi d’ Schandarms or in Tüüchs in anner Klöären tomöötkoamen sünd, dat is liekers. Ikk hevv foaken bi mi dat Gefööl hat, dat Froominsch in Uniförm dor vöör mi geböört sükk so, as wenn see mit de Uniförm ok dat mitkräägen hett, wat van Natur ut blods een Mannsbild mitkräägen hett. De Schnakker van d’ Düütsch Boahn hett künnichmoakt, dat de Schaffnerin sükk entschüllicht hett un dat hör dat nu leed dee. Wu kann een Minsch sien Doon sülvst entschülligen? He kann doch de anner – de he dat andoahn hett – höächstens birden, hüm to entschülligen. Un ov dat Birden denn van Haarten kummt, dat woach ikk doch to betwiefeln – denn well sowat deit, de deit dat van d’ Karakter ut – un de blivt ok noa sien “Deit mi leed”-Särgen meist de sülvige. |
|||
|
23.1.10
De Ex-Bulami, Handelsschoolmester un Buureninschinör dor bi Voarel in d’ Dangastermoor hett nich blods siene Vöörstandskolleechen bi d’ OOWV, sien Parteimakkers und dat heele Volk in d’ Kuntrei anloagen, dat sükk de Balkens boagen, as de Soak mit sien Sülverhochtiedsbetoahleree van Dach koamen is. He har dat heele Doon ok noch good vöörbereid, in de he de Verbandsgeschäftsföörer sien Gehalt moal ähm so, un oahn irgendeen anner Litt van d’ Vöörstand dorvan to vertelln, üm Hunnerddusend Euro upbäätert hett. Eenfak so – un blods mit sien Teeken – ov schull man bi Funke nich bäter särgen: mit sien „Kaiser Koarlhein“?
Ikk kann mi eenfak nich denken, dat dat blossich de verbräkerisch friseerte Sülverhochtiedsrääken wee, de van d’ Geschäftsföörer föör sien Boas dör de Bööker dörschoaben worden is. Üm föör sükk sülven achtduusend Euro dorbi ruttohoalen, stäekt een Koarlhein Funke nümms Hunnerdduusend Euro in d’ Mors. Wenn een Buur sükk dat Waark moakt un knoied in so een lüütjied Lokk soveel Pinunsen rin – de will an d’ Ennen sien Quäleree ok good betoalt hemm’n. Villicht kriigen de Stoatsavcoaten upletzd noch een büld anner Morsen to foat, in de de Buur ut dat Dangaster Moor Doalers rinschoaven hett, üm föör sükk wat dorbi ruttohoalen Ikk loat mi moal överraschen. |
|||
|
22.1.10
Ikk hevv doch wüggelk Schnött un Quiel blaart, as ikk lääsen muß, wat de neddersassisch Landsvoader över Winachen in dat Geldlüüparadeis Florida drääven hett.
Sükkse Worden van een utwussen Familinvoader to hörn to kriigen moot doch jeden, de sükk ok blods noch een spierke Haart verwoahrt hett, dat blengerige Woater in de Oogen drieven. Ikk har in disse Momang up de anner Politikers dor in d’ Landdach in Hannower an leevsten mit een Bessensteel ingallert, vanwägen hör Druploshakken up een so fienfööliged Mannsbild. As mien Troanen denn wächdrööcht ween un ikk wäär wat kloarer kieken kunn, dor seech ikk tomoal een anner Bildje vöör mien binnerst Ooch updüüken. Dat is doch good, dat Minschke sükk an Belääven van Güstern besinnen kann. Ikk seech tomoal denn jungen upgeräächten Oppositionsföörer van de Christdemokroaten (wat is dat denn för een Heiopei, hevv ikk domoals bi mi dorcht – dat he Wulff heet, wuß ikk domoals noch gannich) in de Bütt in de Sabbelbuud in d’ Hertochschlött in Hannower Lameng moaken. Dat gung üm de Hochtiedsreis van de Landsvoader (de domoals een van de anner Sied wee un Glogowski heeten hett), de hüm (un sien Olsch natürlich) dat Reiseünnernäämen TUI spendeert har. För sükkse Kunden trekken de woll jümmers extroa groode Spendeerbüksen an. Oaber dat is joa ok liekers. Denn Keerl dor in de Bütt wee up jederfall düchdich an schkellen un förder, dat de Glogowski as Landsvoader sienen Hoot näämen schull, wiel sükk sowat för een Amtsperson in disse Positschoon nich schikken dee – un sowieso van wägen Anstand un Örnung un Ehre. De upgeräächte Avcoatenwulff (ikk wuß jümmers noch nich sien Noam) har denn ok glieks strenge Paragroafen för een neeäd Ministergesetz bi de Hand, dat sowat in Tokunft nich mehr geböören kunn. Tein Euro drüff een Geschenk höächstens weert weesen, wenn een Litt van Landsregeern wat anboaden wür. Dat is denn ok van d’ Parlament in een Gesetz timmert worden. Tja... un jüüst up dit Gesetz hett de neddersassisch Landsvoader mit sien Reis in de rieke Waarmte Floridas een grooten Hopen schäten. Wenn de Röäk van sien eegen Schiethopen hüm nu ut sien Amt drieven schull, denn word he noa een Karenztied – un wenn de Schmoak van sien Undoon verfloagen is – säker in d’ Bundsregeerung Justizminister; denn mit dat “Gesetzen bräken” keänt he sükk joa schiens good ut. |
|||
| 21.1.10
Schriever lett vertell'n…
Een Huus up rötterk Poahlen, so dücht mi use Regeerung in d’ Riekshauptskuntrei Berlin. De Doalerkeerl Schriever schient nu joa doch wat särgen to will’n – tominnst lett he sien Avcoaten föör sükk schnakken. De Biller, de see van Schrievers Weeten un Doon an de Müürn schmieten, de paasen figelinsch in een Riech mit dat, wat de Öäpenlichkeit all bekennt is.
Noams van Gravvsteenen ovtoschrieven, üm up de Dooden hör Pukkel Geschäften to moaken, dat keänt man joa van de “Drückerkolonnen”, as de de unseriösen Verträders beteekend warden, de van Dör to Dör trekken, üm de Lüü to bedreegen. Wat de Schrieveravcoaten nu van Dach loaten över mit Doalers üm sükk schmietende Lieken, dat paast doch heel akroat to de Roland-Kochschen Jöädenaarfdeellöögens un to de dör dat Kohlsche Ehrenword in düstern blievenden Hülpslüü – ov to de bargenwiese Kapitoaltoschoosterungen van de grooten Versääkerungen to de Riestertied in de sozimoaldezokroatischen Potten rin. Mi schall nu nümms wiesmoaken willn, dat sükk in disse Richt wat ännerd hett. De Schluurhakken, de domoals all mit schwaarte Kuffers ünnerwägens wäst sünd, sitten doch nu noch piedelliek up hör Ministerstohlen. Dat is joa ok goaelk, wenner een Finanzminister Erfoahrung in d’ Ümgoahn mit Schwaartgeld hett (de Rullstool steit hüm dor bi säker nich bi in d' Wäch) – netso as vöörtieds een wägen Bedreegeree verurdeelden blaugeelen Groaf noa sien Verurdeelung noch Bundsweertschuppsminister worden is. Mi lett dat nu hoast so, as wenn man in Düütschland eers Leegen un Bedreegen köänen moot, üm in de Politik wat to warden. Ov man moot van de anner Kant wääsen – denn geit dat up aal Rebetten schiens ok heel licht – denn dröfft man sogoar dat Wichtje ut Mekkelborch moal in d' Hoar rümtütern. |
|||
|
20.1.10
Dat kann natürlich weesen, dat blods heete Lücht ut de Kädel stoomt wenner de Dekkel doraffkummt – dat kann oaber liekers netso geböören, dat, as bi een Dominospill, in de näächste Tied een büld Figürkers up dat Politikbrett riegenwies to Fall koamt un över de Hümpels in de Teppich strumpeln, ünner de see de Schwienkroam van Schwaartpinunsen, Ehrenwöär, Kufferdroagers ov Schmeergeld un Booken friseeren fäächt hevvt. Dat nu Schrievers Koarlhein (dat is doch gediegen, dat een büld Schmeerlappens in d’ Politik un Gesellschkupp up de Noam Koarlhein döfft worden sünd – wenner ikk disse Noam mit mi rümschleepen mußt har, ikk har mi verrafftich all ümdöpen loaten) all een bietji öller is un van d’ Natur her joa nich mehr soveel Goods föör sien Restlääven verwachten kann, kunn d’ joa angoahn, dat he an to fleuten ov sing’n faangt — jüüst so, as hüm dat över de Tung kummt. Dat kunn wääsen, dat Koch un Kohl, dat Kiep un Schäubel sükk nochmoal waarm antrekken mooten, wiel hör dat üm d’ Liev anfaangt to fluttern. Well nu in de bedroapen Krings denken deit, disse Szopp de is aal laang kollt, de kunn sükk woll düchdich schnääden hemm’n – de Pott is näämich jümmers noch reschkoapen an koaken. Dat Füür ünner de Pott word dör de noawussen Litten in de Parteien good togaang holln. Funke, Wulff, Westerwelle un Konszorten will ikk nu blods ersatzwies nöömen. Wenner Glogowski, Schröder, Özdemir, Süßmuths Ritoa, Möllemann un wu de Vöördeelsnäämer aal heeten hier noch upföährn wull, kunn de Bott woll nich langen – wiel de Zumwinkels ut de Weertschkupp un de Nonnenmoakers ut de Bankenwelt ok aal dortogehört. Nu kann ikk blods särgen. Loat us ovtöven wat dor kummt – un ov dor överhaupts wat kummt. |
|||
|
16.1.10
“Nod un Elend schall över de Eer koamen ....”, hett us Heergott vöörtieds to Noah sächt. Noah hett dat as Woahrschoo ankääken un wuss glieks, wat he to doon har. Nu kummt jümmer wedder un sied lange Tieden Nod un Elend över de Eer un Minsch weet nich wat he to doon hett. Ov dat nu Haiiti is, wor de Eer sükk schküddelt, ov dat is Ceylon ov Pakistan, wor de See dat Land överrullt – ov dat nu de Oderbrök is de ovsuppt, ov dat is Aristoteles sien Heimoat, de in Füür upgeit – jümmers word sächt, wi mooten wat doon, dat sowat nich mehr geböört. Wenner de Lieken denn ünner de Grund sünd un de Wiever kloagen nich mehr, denn weet nümms mehr, dat he wat ännern wull. Ikk froach mi mit Koppschüdden elker Dach up d’ Neeä, wu dat angoahn mach, dat nümms – ok keeneen van de „hoogen Geleerden“ van de wi joa Stükk ov wat hevvt – sükk froagen deit, woneem dat denn kummt, dat de Eer so vergrellt up us Minschen is. Kann dat wääsen, dat dat wat mit Unverstand to doon hett – mit Unverstand un Jank up Macht un Doalers? Denn wulaang suugen wi de Eer all ut – wulang rieten wi hör all dat Fett van de Knoaken – wulaang vergrelln wi hör all de Lücht, de see ton Oahmen brukt? Un nich blods dat de Minschke de Eer in de letzde hunnerdfüfftich Joahr hoast bit up de noakend Liev utplünnert hett – nääman, he hett dat ok noch kloarkräägen, denn blauen Planeten Tünnen – ach wat Megatünnen van Atombomben schluuken to loaten, üm de in dat Binnerste denn hochgoahn to loaten. Dat is doch netso, as wenn us Minschken een mit Neejoahrsknaller futtern wür un leet de bi us in d’ Pans utnannerfleegen. Ov wi denn ok woll düll mit de Moakers ween – wenn wi denn överhaupts noch düll wääsen kunnen. |
|||
|
Wo wiet is dat eelich allwäär mit us Gesellschkupp koamen? De Schloaventied is doch nu all laang güstern – hevv ikk tominnst bit annerletzd meent. Ikk hevv mi woll versehn. Dat givt woll keen Lieveegenschkupp mehr in use upkloorde Tied – oaber Minschen — un dor Ünnernäämers – de köänt sükk Minschen van anner Minschen utleenen. Dat schient de Doams un Heeren in de hooge Politik oaber an d’ Mors vöörbitostrieken – un nich blods dat, dat schient hör noch to höögen, denn wons anners hevvt see dör de Gesetzen de in d’ Bundsdach beschloaten worden, sowat eers mögelk moakt. Dat een Bedrijf up Uthülp togriepen kann, wenner he moal mit de Produkschon in Tieddrukk sitt, dat is sied alle Tieden recht un good wäst – dor weesen ok jümmers Minschen, de nich dörgoand in Stellung wulln. Dat ober Minschen, de all joahrenlang föör een un de sülvige Boas knoiet hevvt, so eenfach buten Dör feustert warden un denn glieks de anner Dach över een Seelenverkööper up de sülvige Stää un bi dat sülvige Waark wiiderbösseln köänt – blods denn föör dat meist nichmoal halvige Geld –, dat is een Verbrääken tägen dat Volk un de Minschlichkeit. Dat gript joa överall um sükk – oaber een Paroadebispill is doch woll de Eegendöömer van een grooden Drogeriekett. Anton is sien Noam – un denn ok noch Schlekker. Also wat denn Anton sien Klüterloadens angeit – de Minschen, de dor knoien, hevvt so minn to bieten – un to lachen hevvt see all ganniks. Lachen deit blossich denn Anton – de lacht sükk nämich in d’ Füüsten, wenner he moal wäär een Drufel van sien fliedige Lüü in d’ Mors poast hett, un de annern Dach wär — mit de Pietsch van een Seelenverkööper in d’ Nakk — up Kneen ankroapen koamt – denn oaber noch mehr knoien mooten un noch minner to bieten hevvt. Ton Lachen harn see joa vördem ok all niks. Ikk much moal geern weeten, wu Anton Schlekker mit sien Deerten ümgoahn is, as he noch Schlachtvee dodhaun hett. |
|||
|
11.1.10
De Groaf van Münchhuusen de word jao geern un alltied vöörwiest – de is joa nu ok all wat langer dod, un sien Undöächtied is joa bolld gannich mehr woahr – un liekers har sien Tüünkroam ok niks mit Minschenquääleree un hör ut Sadismus to Dod brengen to doon (politisch Övertüügen nöömt man dat joa ok vandoach noch woll geern). Ikk kann mi mit Gewalt nich denken, dat nümms in de Riegen van de Verantwortlichen wußt hett, dat Willli Daume in de Hitlertied de schlimmste Szort van „Mitlööpers“ tohört hett, de Minsch sükk blods denken kann. „Berichterstatter für den SD der SS“ – nöchtern lett dat, wenner dat so in d’ Bladdje steit, un överhaupts nich gefahrlich – blods föör de Minsch, de sien Noam in de Berichten van sükkse „Hülpslüü“ as Willi Daume updüüken de, föör de kunn dat de Dod bedüüden. Ovwoll ikk weet, dat dat in d’ Vöör- un Achtergrund van de bundsdüütsche Regeerungen een lange Tied een büld Strippentrekkers van disse Oart gääven hett (de Kinner un Enkels in d’ Denken givt dat dor vandoach wiers ok noch dääch genooch) kummt mi dat Grääsen an wenn ikk an denk, dat disse Minsch över soveele Joahren in Düütschland föör „die Spiele der Jugend dieser Welt“ tovöörderst tostännich weesen is. |
|||
|
8.1.10
Wat moot een Minsch eelich doon, üm fuul Eier lärgen to köänen? Is dorföör besünnered Äten un Drinken nödich – ov moot man up een anner Oart as normoal Minschen lääven? Ikk wull mi allmoal hensetten un an denn BuFiSchäu schrieven, wu dat woll geböören kann, wiel – Wolfgang Schäuble lächt joa sied een poar Joahren all in een Tuur rötterk Eier. Wekker ministroabeln Posten he ok jüüst mit sien Foahrtüüchs besett hollt, is liekers. Sien Produkschon löpt un löpt un löpt... Bevöör he denn wäär anfaangt to koakeln, üm een neeäd Ei to lärgen, schnüstert he schiens deep in anner Lüüs Soaken rüm (doarüm hett he ok woll son gleunigen Nöäs – ikk will doch nich meenen, dat de van d’ Suupen so klöärich is. Mien Unkel Fidi, de har ok so'n rodklöärigen Nöäs – he har oaber joa niks mit Politik an d’ Hoot – mien Unkel Fidi, de soop eenfach Genever un Beer as een Enter). Nu schwemmt joa dat overjöährich Ei van hüm mit dat bundswiete 115er Behördenanpingeln föör Fuulichkeit boaben dat Woater. Nümms in d’ Land hett dat Anbeeden in de Versöökstied so recht annoahmen – inföört word dat oaber liekers – wiel dat joa in irgendeen sien Knipke wäär düchdich pingeln deit, wenner de Anroopers sükk in d’ Wachtschleuf dreih’n. |
|||
|
6.1.10
De Dreekeunichsdach is joa föör de blau-gääle ‘Pünktchenpartei’ siet glieks noa dat ‘Duusendjöhrich Riek’ hoast sowat as Allerhilligen föör de Katholschen. De jungen Speuters van vandoach weeten doch bold nich mehr, föör well see aal Kersen anstäken mooten. Van Papa Heuss sien Kredit täären de Liberolen doch hüüt noch – ovwoll an disse Knoaken nu wüggelk niks mehr an is. De ole honorige Theodor wee sükk nämlich ok nich to schkoa dorto, de Minschen in d’ Land wat anners to vertelln as dat, wat achter de Büün in de Kulissen ovgung. Wenner ikk blods an de Soak mit de ‚keen düütsch Suldoatens’ mehr denk, denn wor ikk nu noch schlecht tofrää. De schnieke Mendes Erich seech ikk vandoch noch föör mien binnerst Ooch ümfall’n – dat har he bi de Wehrmacht schiens good öövt. Utfleeegen un aal koahlfräten wee woll sien Devise – denn dat wee doch anners Nümms as de blau-geele Boas, de de US-amerikoansch Heuschrecken bi us heimisch moakt hett – as Bernie ‚Bedreeger’ Kornfelds düütsch Europa Patzmann. Un denn eers de Överfleeger Möllemann, de mit de Hülp van Milljon’n van Muselmanendoalers de Liberoalen wäär hoch fleegen loaten wull un denn gräsich dormit ovstöört is… Wenn dor nich tüschenin de Gesangsminsch Walther und de Hallenser Diederk föör de Blau-Gäälen upträäden ween, denn ween de vandoach so lüütjiet – de kunn man säker hoast gannich mehr woahrnäämen. Tja … un nu hett bi de Liberoalen een Annerskantigen sükk Genschers Stäävels antrukken, in de he sükk – wenn he nich een büld Määrs ünner d’ Footen kricht, üm dorintowassen – sükk woll flink een Wulf loopen deit – un dat is denn säker heel schroar föör sien Geföölen. |
|||
| 4.1.10
Mehr Fantasie föör de Frää…
… joaman –wenn dat endlich geböören kunn, denn har de Eer un de Welt wunnen. As ikk dat van Margot Käßmann as de Vöörsittersch van d’ evangelsch Kaarkenroat in Düütschland mit Kieken up Afghoanistan hört hevv, hevv ikk stuv dorcht: Dünnerschlach, dat Froominsch hett Moot – dat Froominsch hett de Moot, de Ministroabeln bi us un annerswons in d’ Stammbook to schrieven, dat hör Denken un Doon woll de verkeerde Kant anlöpt. Wenner hett dat hier bi us allmoal een Büppersten in Kaarkenuniförm öpentlich so düdelk künnich moakt – ok up dat Weeten hen, dat een de sowat sächt, van Politikers in alle Klöären fiks wat up d’ Pans kricht. De Minschen in Düütschland – tominnst de Politikers – schient vergäten to hemmen, wat de Froon un de Mannslüü as de ‘Parlametarisch Roat’ noa de tweede Weltenbrand mit sien gräsich Ennen up dat Schlött dor glieks achter Bonn as Muster in dat Kleed för dat neeä Düütschland strikkt hevvt. Heel düdelk un för Jedereen to sehn un to hörn hevvt see sächt: “Dat schall in Tokunft keen düütsch Suldoatens mehr gääven” – un as wenn see all wussen, dat sükk dor so nümms an hollen de, hevvt see dor noch eens bidoahn: “Van Düütschland schall ni nich wedder een Kriech utgoahn.” Dat kann man nu sehn as man dat will – ok wenn een Struck sächt hett, dat de Bundswehrsuldoaten dor an d’ Hindukusch us Renten säkern. Wat joa wiers loagen wee, denn de Bundswehrsuldoten sünd nu an d’ Hindukusch to Kriechmoaken un de Renten hier sünd unsäkerer as vöördem. Dat erste Särgen van keen Suldoaten in Düütschland – dat is van de eerste Bundsregeerung ünner Adenauer all in de Tünn haun worden, as de Ink van de Teekens ünner dat Grundgesetz man jüüst drööch wee. Dat tweede Särgen, keen Kriechsspill mehr van Düütschland in de Welt to droagen (dat har mit Heimoatverteidigen niks to kriegen) is denn van Schröder un sien Glükksspeelers in dutten haun worden, as he de eerste düütsch Suldoaten noa d’ Balkan henstüürt hett, üm dor för Örnung to sörgen. (In disse Ekk hett een annern to een annern Tied us Voaders un Grootvoaders ok all moal henstüürt, üm Örnung to moaken. De Minschen hier hevvt dat schiens vergääten – de Minschen dor heel säker nich.) Doarüm kann ikk blods särgen, wääs bedankt, Margot Käßmann – ok wenner ikk mit Di nich jümmers in een Meenen bün – ditmoal trekk ikk de Hoot vöör Di. |
|||
|
4.1.10
In Presseberichten wird in letzter Zeit häufig erwähnt, daß irgendjemand irgendwo irgendwie die Einrichtung eines Mehrgenerationenhauses plant. Mehr steit dor denn ok nich. Wenn ikk dat lääs und dann bei den Leuten, die so etwas planen, nachfrage, wu sowat utsücht un wat see dormit meent, kriech ikk bi de een dit to hören und von dem anderen jenes. Un allens is blods Stükkenwaark. Mi dücht dat foaken, as wenn ein abgehalfteter Schlossbesitzer um Mitternacht weiße Bettlaken durch die Luft flattern läßt, üm de Minschen neeschierich to moaken, denen er dann für harte Taler versucht, hör irgendeen Spiegöäkenkroam antodrein, üm sien rötterk Huus boaben Woater to hollen. Up disse Oart hett man denn de goode Idee van een moied Waark för jung un Old ganz flink an de Grund brocht. Een gooden Wiin word nämich ok nich bäter, wenn de Verköper dor Woater tosetten deit. Bei vielen Menschen, die sich auf diesem Gebiet engagieren, steckt ohne Zweifel ein guter und ehrenhafter Ansatz hinter dem Neubegriff ‚Mehrgenerationenhaus’, blods – well sükk för dat Mitnanner van Jung und Olld insett, wiel hüm dat Geböören in us Gesellschkupp schwoar up de Seel licht, der sollte auch von Anbeginn seines Wirkens das Ziel klar benennen können. Jeder halbherzige oder laienhafte Erklärungsversuch hinterlässt beim Fragenden in der Regel een Bild mit veel Kreiulen. Ikk bün de heele Tied an sinneern, ov wi dat, wat mit Veelgeneratschonenhuus meent is, nich all harn, un dat vöör nich alltolanger Tied lichtfardich upgääven hefft. Selbst von den heute noch Lebenden kann sich sicher mancher noch gut an seine Zeit in einem ‚Mehrgenerationenhaus’ erinnern. Wu wee dat denn bi us to Huus mit Grootöllern, Öllern un Kinners ünner een Dakk? Jeden muß to d’ Lääven bidroagen, wat he all – ov noch – van d’ Öller her kunn. Aal seetens binanner an een Disch un jeden hulp jeden so good as he dat noa sien Doon kunn. Dieser Vorstellung von ‚Miteinander’ kam das, was ich bei meinem Besuch in einem Mehrgenerationenhaus einer benachbarten Kirchengemeinde sah und von freundlichen Mitarbeitern und Nutznießern erfuhr, am nächsten. Ich sage bewußt am nächsten, denn ok hier wuur mi van dit un dat vertellt, un bi jedet enkelde Deel kunn ikk moal mehr moal minner tostimmen, aber auf die Präsentation eines geschlossenen Bildes habe ich vergebens gehofft. Wieder einmal spürte ich im Hintergrund das Bemühen von Funktionsträgern, aus irgendeiner inneren Not eine äußere Tugend zu machen. Mir fehlte bei den Gesprächen und bei der Inaugenscheinnahme einfach das Rundumgefühl. Als ich der Einladung zu einem Besuch der Caféteria in diesem Haus folgte, war meine innere Erwartungshaltung die einer Geburtstagsfeier in freundlichem Rahmen – as ikk mi oaber van dat eerste Kieken verhoalt har, kunn ikk blods denken: Dat is joa as een Kinnergeburtsdach in een Liekenhaal. |
|||
|
3.1.10
Ikk weet nich, ton woveelsten Moal dat nu all Bulgen schleit – dat Ovsuupen van de Titanic – un woveel Stükk ov wat Zelluloidstriepens dorvan in de Welt sett worden sünd. Up Stünns schleit dat ok wäär hoch. Givt joa ok een büld her, so een Katastrofe. Sünners woll wenn Froolüü in Ballkleär un Mannslüü mit Frakk un Schleuf bi Mozarts lütji Nachtmusik in dat kole Iiswoater ovdrinken. Hoast Duusenddreehunnerd Minschen hevvt up disse Oart dat Vergnöögen hat – wenn man dat Spillwaark denn so sücht. Ikk kann d’ wiers nich glöven – oaber ikk kann de, de dor ovdrunken sünd, nich mehr froagen. Ingestoahn moot ikk woll, dat dat, wat de rieken Lüü dor up hör Belüstigungsfoahrt tomöötkoamen is, mi son bäten an d’ Mors vöörbigeit. Dat Denken an een anner Mallör sitt in mi un hollt sükk dor mit över teinduusend Hannen fast. Een schneewitted Schkipp – Willem Gustloff nöömt, as dat letzde Hoapen för dääch halv soveel Minschen, as in Jewer woahnt. Meest öller Minschen, Froonslüü un Kinner, de mit hör Denken all halv in Säkerheit wäst sünd. Man – de Schnieder in een van us Kinnervertelln hett up een Schlach söäben dodhaun – de russisch Koptein in sien Ünnerwoaterschkipp mit dree Woaterlöpers över Fiefduusend – un dat ween keen Fleegen. Woarüm word dat nich moal in d’ Bild sett? Dat passt nich in de Tied, hör ikk dor van achtern? Woll woahr. Oaber dat passt in keen Tied, dat Seelüü Kinner in de Dod schmieten – dat Froolüühannen mit Gewalt van d’ Bootskant reeten worden, wiel man as Mannsbild sülvst sien Mors rärden will. Dat passt ok in keen Tied, dat hunnerde Minschen gannskeen iiskold Oostseewoater mehr schluuken mussen, üm ovtodrinken, wiel see vöördem all dodpoast wurden. Dat hett heel niks dormit to kriegen, dat vöörtieds van Grootdüütschland ut een büld Unheel över d’ Welt lopen is – un dat jüüst in disse Stünn’n dat Duusendjörich Riek twalf Joahr old wuur. Nä, dat hett woll eder dormit todoon, dat son Bedrüüs nich utstarven deit un doarüm ok in jede Tied passt. Un wiel man joa as düütsch Regeern mit Jedermann good Frünnd sien will, kann man sowat joa ok nich antikkern, wenn man tohoop sitt un Sabbelwoater drinkt. Goode Frünndschkupp hett oaber up so een Denken keen fasted Fundament – dat is netso, as wenn een Allermannsfrünnd van Hund över Huus un Hoff woaken deit. De lett ok jeden Deev mitnäämen, wat he will. |
|||
|
31.12.09
2009 geit nu to Ennen
… dat schoot mi so dör de Kopp, as ikk – noch in Düstern un to Halfnacht – us Huusbladdje to foaten kreech. „US-Militärschlag gegen Jemen geplant?“ Kiek, hevv ikk bi mi dorcht – de Kriechmoakers dor an d’ Potomäkk-River köänt de Hals moal wäär nich vullkriegen (ov hevvt de Büksenmoaker un Kano’nschmitten in hör Koamers keen Bott mehr föör neää Raketen un Bomben?) un wüllt nu mit Gewalt ok noch dat Rebett van Eden inschluuken – un dat tweede Denken wee denn, dat de Begeerlichen disse Knust woll in d’ Halsgatt stääken blieven kunn. Dat näächst Winachen köänt denn ok woll düütsch Suldoaten up d’ Günntsiet van Afrikoa – in Eden – „Stillich Nacht – hillich Nacht“ singen. |
|||
|
30.12.09
Nu wor de hilligen Fierdoagen güstern sünd, hevv ikk mi – bevöör de Ballernacht kummt – een bietji Tied noamen ton Verpuusten un hevv moal över d’ Diek keeken – över de Diek, achter de mien Kinnertied hör Kinnertied tobrocht hett. Nu, wor ikk siet een poar Doach Propitär bün, hevv ikk dorcht ikk günn mi dat Besinnen an disse glükkerld Tied noch moal. An disse Tied, wor wi up d’ Penner in d’ Groo in de Schlööden Stiekelstakken fungen. An disse Tied, wor wi in dat hooge Gröön up de buntklöärigen Wischen Korben- un Kiebitzeier söächten. An disse Tied, wor wi an d’ Deep stünn’nslang mit Wilgenstökk un Hüselband up Oal un Stint seeten. An disse Tied, wor wi dreemoal an d’ Dach de Schoapen an d’ Diek umtüddern mussen. An disse Tied, wor us Riek de Diek, de Strand, de Düün, dat Watt un dat gröönblausche Woater ween. Niks is dorvan blääven – een wööste Wiede kreech ikk to sehn – een wöste Wiede, de bold een grooten Blikkisten(Conteener)hoaben worden schall – vöör de nu Milljarden in de Grund dönnert worden. Dat Weltnaturerbe Wattenmeer stuuv tägenan kann sükk över disse Noaber höögen. Wor hett man bi us denn ok all witte un schwaarte Engels up so een Nööchte binanner sitten? Ikk hevv mi denn doch verrafftich de Freeheit noahmen, mi to froagen, wat dat denn schall un ov wi as Minschen, as Gemeendschkupp, as Land so een Joahrduusendspillwaark as de „Jade-Weser Port“ överhaupts bruken. Is dat nich eder so, dat een poar Minschkes sükk an dat Boowaark mall un döäsich verdeent? Mit een gülden Nöäs is dat woll gannich mehr to beliekteeken – dat is all eder een gülden Mors, de see sükk dorbi hoalt. Mien Freeheit hett mi denn joa noch een spierke wiiderdreeven un hett mi de veelen Conteenerschkeepen wiest, de alleen vöör de düütsch Küsten van Polen bit an de hollandsch Grens foaken all moantenlang oahn Fracht an d’ Kett lirgen. Een büld sünd dorbi, de glieks noa Boo un Dööp to een Uplärger worden sünd. Dat is doch een bääten so, as wenn wi neää Minschen – noadem see geborn un döfft worden sünd – glieks in d’ Ollenhuus ovschuuven deen. As ikk dat in mien Köäsel all son bietji trechtsett har, dor hett mi dat Minschendoon reschkoapen verfäärt. |
|||
|
De Kersen an de Winachsbööm in d’ wiede Land sünd man nettegroad utgoahn, dor schient verraftich de Politikerkoppen in d’ Mirden van de brannenborgsche Streesandbüss dor in d’ Riekskuntrei Berlin een Lucht uptogoahn. De bundsdüütsche ‚Verteidigungsminister’, as de he bit nu upträden is, hett sükk anner Kleedoasch antrukken – he dracht nu stollt ‚des Kriechsministers Rock’, de he woahrschiens irgendwons in de Deepten van d’ Regeerungstheoaterfundus funnen hett. De paaßt ok een Ennen bäter to dat ‚van un to’ in sien Noam. Wiel he joa nu Kriechsminister is, dröfft he in de Öpenlichkeit joa ok anners schnakken as son Minister, de blods jümmer tosehn moot, dat us Land van irgendwons buten nich van irgendwekker Rüpels vertobakkt word. He hett dat denn ok glieks woahrnoamen un luuthals sien Insehn künnichmoakt, dat wi dor ünnern in Afghoanistan nich use Gestzen un Regeerungsförmen installeeren köänt – wiel dat joa Muselmanen sünd, de ut een heel anner Wuddel wussen sünd – un dat man de Taliban, de man joa bit nu un noa d’ Särgen van us Westenfrünnen ut dat witte Huus dor van d’ Potomäkk-River, aal doodscheeten wull, an d' Regeeren bedeeligen moot. Ikk froach mi nu blods, woneem us Weertschkuppskriechsminister tomoal dit Denken hett – hett hum villicht to Winachen well van sien Frünnen een Toch ut de Tittbuddel van een Wiessoagersch schunken? |
|||
|
27.12.09
Us Fründin woahnt in de Nööchte van een heel grooten Klüterloaden – de Eegendöömers van günntsied dat Westenwoater, dor ut dat Mormonenland – hört dat liekers nich geern, wenner hier een Minsch Klüterloaden to hör Budel sächt. „Supermarkt“ ov „Einkaufszentrum“ nöömt see dat hochdreit. Schietendiedel oaber ok – dat hett dor wat mit. De hevvt dor woll een Hüüpen Pläächlüü för heel minn Geld rümlopen, de di dien Kroameree in Papiertuten pakken. Doch bit dat sowiet is, dor kanns all Stükk ov wat Kramboloajen achter di hemmen. De Gewaltsbakkbeesten van Inkoopswoagens lopen näämich stoadich ut de Richt. Dor wäänt man sükk mit de Tied woll an – oaber wat us Frünndin annerletzt ünnerkoamen is, dat lett mi so’n bietji van d’ Glooben ovfallen. Ji keänt dat joa ok aal mitnanner van d’ Inkoopen – överall stoaht joa de lüütji Frachtwoagens antüddert – bruks een Doaler, üm de ovtobinn’n. Dor faalt mi denn so bi in, dat Jürn Möllemann to siene Amtstieden as Minister över disse Deerten all strumpelt is. (Dat is doch gediegen, wuveele Ministers över sükkse lüütji Soaken strumpeln!) Oaber dat blods so näävenbi. Us Frünndin futtert dat schmachtich Schlött an de Grääp mit een Doaler – tikkert up de Knoop – lukkt an de Grääp – tikkert nochmoal up de Knoop – lukkt wäär an de Grääp – niks röört sükk. Un nich dat de Loaden Fieroabend moakt, bevöör see wunnen hett, gript see sükk een Kerl as Arnold Schwarzenegger – wiel see meen, dat de hör helpen kunn. Dat wee denn oaber woll blods heete Lücht – also, hen noa de „Informatschon“ – sowat hevvt de dor in de Klüterloaden verrafftich ok – un wat sächt dat lüütji Wicht, dor achter d’ Tresen: „Das haben wir gleich.“ Joa – see har dat glieks – see har joa ok een teintöller Knieptaang in d’ Füüsten. Us Frünndin hett sükk binn’n in de Klüterloaden denn ok furss so een Waarktüüch köfft – un ok glieks een grötter Knipke, wor de Knieptaang rinpasst – dat see de ok jümmers proat un bi sükk bi hett. |
|||
|
Is de Minsch wüggelk so anlächt, dat he eers de Dod all ropen hörn moot üm noch irgendwat ut sien Lääven ut de Padd to rüümen? Dit Denken kummt in mi hoch, wenner ikk – so as körtens wäär – över een kumpleeten Zeitungssiet to lääsen kriech: ‚Das letzte noch lebende Mitglied von Hitlers Leibstandarte berichtet. In einem Buch und als Vorabdruck im Sensationsformat in einer bekannten Boulevardzeitung zu lesen.’ Wenn he sien Kinners ov Enkels dorvan vertellen, ov sükk bi een Pastor sien Geweeten lichter moaken wüür – dat kunn ikk noch verstoahn. Hier oaber froach ikk mi, is dat sien Geweeten dat hüm drifft – ov is dat dat Weeten üm de Doalers, de dat dorföör givvt? Woarüm faalt us Minschen dat so stuur, wat heel eenfachs to doon – näämich sükk hentostell’n un to särgen: “Ikk wee dorbi. Ikk hevv mi mitrieten loaten, wiel ikk dorvan övertüücht wee, dat dor Recht doahn wur.” Nümms van de, de domoals de Aarms hochreeten hevvt, is mit Gewalt dorto brocht worden. Ikk schnakk hier nich van de, de achter Stiekelwier seeten, ov de, de up gräsige Oart eenfach ‚entsörcht’ worden sünd. Ikk proot van de annern – van de, de dat foaken sowiet dreeven hemmen, dat see all in Huus vör d’ Speegel dat Aarmshochrieten öövt hevvt. Säker ween dor ok Düütschen, de hör Verstand nich an d’ Partei ovträden harn, de heel genau wussen wor de Hoas henleep un ut Baang üm hör eegen Lääven schweegen hevvt. Oaber woarüm hevvt see denn noch iisern schweegen as dat Düwelswaark een Ennen har? As ikk up de Welt koamen bün, stunn Düütschland jüüst in d’ Finale van de blöderke Wettstriet. Dorvan kann ikk nu ut eegen Belääven nix vertelln, oaber in de Tied noa disse Tied kunn ikk all good hörn un sehn. Mi wee dat jümmers so, as wenn dat in de Düütsch Geschicht twalf Joahr Tiedenloop gannich gääven har. Wat dor van dreeundartich bit fiefunveertich ovgoahn is, dor wuur eenfach nich över schnakkt. Mit us Kinner tominnst nich. Ok in de School wurden disse Joahren ünner een wittet Linnen hollen. Us Mesters deän so, as har dat keen Hoakenkrüüz un keen ‚Heil Hitler’ in Düütschland gääven. Well bit Mai fiefunveertich noch bannich stollt up irgendeen ‚Führeramt’ in de Volksgemeendschkupp wee, de wuß van een up de anner Dach nich mehr wu dat Word överhaupts schrääven wur. Mi is selten een van de Generatschon vöör us tomööt koamen, de eenfach sächt hett, so ov so is dat wääsen – un wi hevvt een büld verkeert moakt in de Tied. Kiek, un dor denk ikk mennichmoal, ünner dat Schwiegen van us Öllern noa disse Tied hett Düütschland jümmers noch to lieden, un dat foaken mehr as dör dat Doon ov Nichdoon in disse Tied. |
|||
|
26.12.09
Is dat noch Oostfreesland? Joa dat is Oostfreesland – dat is us Oostfreesland - man dat van vandoach! Jümmers wenn ikk över de Grens – liekers van wekke Sied – in Oostfreesland rinfoahr, scheeten mi disse Worden van Hannes Flesner dör de Kopp. Un ikk moot dat ingestoahn – so’n heel bietji anners word mi dat denn stilkens tomoot – oaber dat licht woll in d’ Natur van us Minschen. Dat düürt meesttied schmoals nich laang, denn bün ikk wäär blied – bün eenfach blied, wäär in Huus to wääsen. Ikk spöär mien Haartblood up mi doahl lopen, wenner mi dat eerste Moin tomööt kummt. Huusen schoon un schier – nargens up d’ Welt is dat so woahr as in Oostfreesland – un so freedelk is dat hier. Stäelt jo moal vöör, de Oostfreesen ween sükkse Hittköppen as de Minschen dor ünnern in dat hillige Land, wor ümto de Muselmanen hausen – ov wi bruken heel nich so wiet to kieken – up dat Stükkji Grund, dor an de Westenkant van dat ingelsche Eiland, dor wiest man de Welt joa vandoach ok noch hoast elker Dach, wo dat so geit mit Hauen un Stääken. Wi – de wi in de ollnborgsche Kolonii in d’ Oostdeel van Oostfreesland us Huusen hevvt – mooten eelich elker Dach up Kneen us Herrgott dorför bedankt särgen, dat de Noabers in Oostfreesland Minschen sünd, för de een lüütji Köpke Tee een hoogeren Wert hett, as de gröttste Kanon. Liekers givt dat oaber ok in Oostfreesland Ossenkoppen genooch. Dat wiest see us elker Dach un foaken genooch in de lütji hooge Politik. |
|||
|
23.12.09
Ikk meen, dat is bold Winachen – in d’ Klenner steit dat tominnst so upteekend – kiek ikk oaber mörgens in d’ Bladdje, so is dor meist niks van to sehn un to spöören. Dat lett hoast so, as wenn in de Redakschon’n heel keen Zeitungsminschen mit Gefööl un Haart mehr sitten, de dat son bietji stüüren köänt (ov willt). Ikk bün joa nu ok all een bääten van Eergüstern – villicht moaken dat joa wüggelk ok blods noch Maschin’n, de mit Schlachworden futtert sünd, noa de see dat Künnichmoaken un de Berichten utsorteeren, bevöör de Worden denn to Papeer koamt. Wenner wi as Bladdjelääsers nich mit dat, wat de Kooplüüwelt an eenmoalich un besünner Woaren antobeeden hett, all dodschloahn worden sünd, denn word up us Weeten noch mit Tüünkroambekenntmoaken ingallert, dat dat man so stuvvt. Dor geit dat üm de Schkandoal bi de Footballwärden, wor mennich Speelers und Fleutenkeerls schmeert worden sünd, ov üm dat wat de Sozimoaldezokroat Steenmeyer in sien Amtstied as Diplomoatenboas van dat Undöäch in Afghoanistan wußt hett un wat nich. De näächste Siet is denn vull mit Serbien un sien Bemööten, in de Juropin Junjen upnoamen to warden, bevöör man denn noch een Siet wiider lääsen deit, wor de düütschen Footballers in disse koole Tied dat Ballträäden öven, doamit see dat nich verläärt, bit dat Betoalspeelen in Huus wär losgeit. Dor flücht de een Vereen noa Südafrikoa – de anner Speelboas hett sükk de Türkei utkääken – wär annern, de jükelt noa Spoanien, un de Vöörwiesballträders, de klabastern doch verafftich noa Dubai in dat Pleitegolfemiroat – un as ikk dat Weeten denn inschloaken har – dor kunn ikk mi up Winachen rein nich mehr höögen. |
|||
|
22.12.09
Ikk wull mi eelich blods in de freeschke Wiede een bietji van d’ Olldachsgedrüüs üm mi rüm verhoalen, as ikk för een poar Minüten up de Autoboahnbrürch unwiet van Saan stillholln de. As ikk oaber so noa ünnern up dat griese Betonband keek, dor wee dat tomoal niks mehr mit Verpuusten. Leev Heergott, hevv ikk blods noch denken kunnt, wat sünd wi Minschen doch ballköppich un döäsich. Luuthals schellen wi över de grooten Ümweltsünders – un jüüst dat wi in so een blikkern Kist mit veer Röä drünner sitten, doot wi so foast up Gaspedoal pedden, dat de Maschin ünner de Hauw anfaangt to huulen un de Tachonoadel sükk överschleit – ovwoll wi aal mitnanner weeten, dat bi d’ sinniger Foahren een heel büld minner Lüchtverpesten achter us blivt. Tomoal har ikk wäär de Biller van nängteindreeunsöämszich vöör Oogen mit de leegen Autoboahnen, de vull ween mit Dusende Radfoahrers un Footlöpers. “Sonntagsfahrverbot” hett dat domoals heeten, as us de Muselmane moal een tiedlang mit Ölich knapphullen. Komisch – hevv ikk so bi mi dorcht –, domoals, as dat üm Doalers gung, dor gung dat mit een Fingerschnippen; vandoach, wor dat üm veel mehr, nämich üm dat Överlääven van de Eer un somit van us aal geit, schient dat nich mögelk to wääsen. Netso as dat schiens nich möägelk is, dat wi as lütt Minschken moal up son bietji Maschin’nhülp verzichten. Bi meist aal, wat wi doon – ov dat in Huusholln is ov in d’ Freetiedwaarkstää –, moot dat Elektrisch us Waarktüüchs andrieven un in Gang hollen. Dat is joa ok so eenfak, moal ähm an een Knoop to dreien un furss löpt allns. Niks anners is dat mit de Inbööteree – fröer hemmen wi us een wullen Jakk ov een dikken Schweeter övertrukken, wenner dat koller wur; vandoach dreien wi eenfak an een Schkalter un köänt up Ünnerst in d’ Koamer sitten. Kiek – un nu froach ikk mi un jo: Bruken wi dat eelich aal, üm us wolltoföölen, ov marken wi vöör luuter Wollfööleree gannich mehr, wu süük un krank de Natur all dör us Doon is? |
|||
|
Dat van boaben ut de Politik herut nich recht wat doan word, dat de Lücht um de Eer wäär schooner un dat de Waarmte üm d’ Globus nich stoadich grötter word, dat weeten wi doch aal. Doarüm schellen wi ok woll up de “dor Boaben” un bekritteln hör „Niksdoon“ – to Recht, un dormit mooten un köänt de Präsidioalen un de Ministerioalen schiens ok good lääven. Dat Denken, „wat keert mi, ov de annern mörgen wat to futtern hevvt – ikk frät mien Spekk vandoach", dat sitt foaken in de Koppen. Dat is joa bekennt, dat weeten wi aal – un dormit mooten wi lääven. Över dat Schellen noa boaben schullen wi oaber nich vergääten, vöör us eegen Footen to kieken, anners kunnen wie woll heel flink över us eegen Doon strumpeln. Dat schoot mi so in de Sinn, as ikk, vull mit Vergrelltheit över de heete Lücht ut Kopenhoagen und dat keunichliche Bankett för de Gipfelstörmers, för fief Minüten in d’ freeschke Grönland bi Saan up een Brürch över de Autoboahn stillhollen hevv, üm de Stillichkeit van Gotts Natur in dat wiede Freesland to geneeten. As ikk dor so stunn un an d’ rechter un linker Kant de Wiede un dat Oahmen van d’ Schöpfung hoast griepen kunn, fööl ikk mi tomoal wäär trüchhoalt in de Wüggelkkeit. Up de Autoboahn ünner mi joogen de Minschen in hör Foahrtüügen över de Strekk, as wenn see dat Flinkfoahren un Lüchtverpesten betoahlt kreegen. Ikk kann mi denken, dat dor ünnern in de blikkern Kisten up de Boahn woll in veele Koppen veel Verdreet över dat gräsich Versoagen van d’ Politik seet. Man – van mien eegen Vergrelltheit över de heete Lücht ut de dänsche Hauptkuntrei hevv ikk tominnst niks mehr spöärt, as ikk mi kört an mien eegen Nöäs foat har. |
|||
|
21.12.09
Nu is een van de Katten ut d’ Sakk loaten worden. De Hilligenschien, de laang – veelsto laang meen ikk – över de Köäsel van Funkes Koarl-Hein lüchten de, de is nu as een künstlichen Illuminatschon entlarvt worden. De Büppersten van d’ OOWV hevvt dit Lüchten up jederfall eersmoal intrukken un säker in een van hör Schuven pakkt. Man weet joa ni nich, ov man de nich noch moal wäär för een „Hilligenanbäden“ bruken deit. Dat Vöörsteiher-“Ehrenamt” bi d’ OOWV brorch elker Dach, de us Heergott warden leet, 164 Euro un 38 Cent in d’ Knipke van de Buur ut dat Dangaster Moor. Dat sünd elker Dach 315 Mark un 60 Pennings, wenn man dat moal noa amtlichen Kurs ümrääken deit. Un dat ok Sönndachs, dat ook an Oostern, an Pingsten un an Winachen. Ikk much nu oaber doch woll weeten – ovwoll ikk anners gannich neeschierich bün –, wuveel „Ehrenamtspinunsen“ över siene Joahren as „De Keunich bün ikk“ noch so in de Schulichkeit van Koarl-Hein sien Knipke ünnerkroapen sünd. Ikk maak jüüst – mien Neeschierichkeit, de nemmt vandoach rein keen Ennen – ikk much nämich verdannt geern ok noch weeten, as wat de Bookholler dor bi d' OOWV de Utgoav van de achtdusend Euro Sülverhochtiedsgeld beteekend hett. Wiers hett he dat nich as Schlikkergröschkes för de Boas introagen. Villicht oaber joa as Utgoav „für einen Funkenregen über dem Dangaster Moor“. |
|||
|
20.12.09
Bi Koarl-Hein Funke — de Buureninschinöör ut dat freeschke Dangast — schient dat trotz Blikksen un Dönnern in d’ Gesellschkupp noch nich ‚funkt’ to hemmen.
Villicht hett hüm dat „Minister wääsen“ an Leine un Spree un sien „Monarchenstatus“ in d’ Jewersch Kreisdach un in Voarels Roathuus ok joa so fosst de Oogen un de Oohren verkliestert, dat he dat Wäärlüchten in de Minschengeduld gannich mehr sücht un höört. Wenner ikk mi son Doon as üm de Voareler Weetenschkuppsbuur un sien “billigen” Sülvernhochtiedsfier ankiek, denk ikk jümmers, dat de Spröäk ‚De Düwel schitt jümmers up de gröttste Hoopen’ ni nich sien Bewennt verlüstich goahn is. Wat hevvt de Verbandsbüppersten van d’ OOVW föör een Denken in d’ Köäsel, dat see moal ähm so 8.000 Euro (16.000 Mark moaken dat woll noch düdelker) ut de Verbandskass rutnäämen, üm dormit de Sülverhochtiedsfier van d’ Verbandsboas to betoahlen? Ikk kann aal de Minschen, de Litt in d’ OOVW sünd, nu blods toroaden, de Kösten föör hör näächste Familinfier ok van d’ Verband intofördern. „Der Staat bin ich“ hett moal een Monarchen sächt – ikk mach mi nich denken, dat de Vöörsteiher van d’ OOVW sächt: „De Verband bün ikk“. Ovwoll – dat he dat oaber denken deit — denn Buur dor ut dat Dangaster Moor –, dat kann ikk mi denn doch woll denken. |
|||
|
15.12.09
„Yes, we can ...“, dat schient to een Droge to worden, sied de buntklöärige afro-amerikoansch Obama sükk mit disse Spröäk de Padd in d’ Witte Huus freemoakt hett. „Yes, we can …“ – wat köänt wi denn so groodoardich, dat Milljonen Minschen in dat Vöörtiedsindioanerkuntrei un ok hier bi us – in dat in de Oogen van veele Neeäweltengländers mennichmoal ollerwelsche Europa – so een Spröäk to hör eegen Wiesword moaken? Wi köänt de Lücht in wieden Deelen so ungeneetboar moaken, dat de Eer anfaangt Hitt to kriigen, as wenn see Feebers hett – wi köänt dat Woater, dat rein ut de Grund kummt, so schidderk moaken, dat dor keen Deert mehr in lääven kann – wi köänt bi de Huut van de Eer elker Dach de Poren so mit Beton un Asphalt verkliestern, dat see nich mehr schweeten kann – wi köänt in de Kring üm de Eer soveel Schrott an Inschinörskünsten hochscheeten un verdeelen, dat sükk Visit van buterhalv dor gannich mehr dörwoagen deit – wi köänt de Natur so versüken, dat de Hoasen un Vossen in Sibirien un annerswons grötter worden as Wildschwiens – un dat is joa noch laang nich aal, wat wi köänt. Blods eens, dat schienen wi nich to köänen – wi köänt keen Frää moaken. Stilkens, wenn wi dat versöken, geit dat reschkoapen in de Büx. Dat sächt blods nümms so. Un dor bewiest denn denn buntklöärigen Präsidioalen van d’ Potomäkk River – de he joa mit Hülp van sien Spröäk „Yes, we can …“ worden is – dat he eens heel figelinsch kann: He kann verdammt good us Heergott in de Mors poasen, so as körtens in Oslo, noadem hum van Minschen oahn Verstand de „Friedens-Nobelpreis“ ümhangen worden is, in sien Bedankt an dat Komitee luuthals künnichmoakt hett, dat de Kriich in Afghoanistan een gerechten Kriich is. |
|||
Un
wat weeten wi nu, woarüm de Billy-Jenkins-Kopien van d’
Potomäkriver de heelen Verbundnatschon’n in dit Gemengsel
rintrukken hevvt? An d’ Hindukusch sünd de Doalers in de
Grund stoapelt – man moot hör blods utgroaven. Dat geit
üm de Schatzen ut de Eer – un dat in sükkse Bülten,
dat woll sülven de Oantenhusener Dagobert Dukk dat Krüllern
in de Oogen kräägen har. Dat geit nämich üm Billjonen
van Doalers. Un nu säch mi nümms, dor hevvt de Frünnen
van d’ Günntsiet dat Westenwoater niks van wußt, as
see dat blöderk Spill to Gaang brocht hevvt. Föör Doalers
hevvt de US-Regeern bit nu noch allens moakt. Kiekt man blossich ähm
mit oapen Oogen an de Geschicht bilangs – denn kann jo nämich
heel flink de Idee in d’ Kopp scheeten, dat beid Torns in Neuyork
ok blods een Pries wäst sünd.
15.2.10
Un
as dat so is, wenn sükkse Viren dör dat Land trekken –
man sächt sükk ananner woll noch Moin, oaber man givt sükk
keen Hand mehr, wiel man sükk joa nich noch mehr infangen will.
För de Minschen, de Schkeepen up Biller fastholln un sammeln
– för de is nu een gülden Tied. Noch nie nich ween
an de Küst – liekers ov an Noord- or Oostsee – so veel
Schkeepen to sehn, de ok noch stillholln, wenner see ovlicht warden,
wiel see an de Kett lirgen – netso as een Schkoap an d’
Tüdder. 
De
Makkers in de Reederkantors de hevvt hör Schkeepen säker
nich an de Liin lächt, wiel see de düüren Foahrtüüch
schonen willt – so as Opa Koarl dat mit sien Dreetakkenkutsch
deit, de steit sükk näämich ok in d’ Schüür
de Röä in d’ Liev, wiel all trillert, wenner moal een
Rägendrüpp up de Lakk spüttert.
Un
nu geböört wat – un dor schütt mi doch jümmers
wäär Opa Koarl in d’ Sinn, de sükk neelich doch
noch een grooten Schüür boon loaten hett, wiel he villicht
irgendwenn joa nochmoal een tweeden Dreetakkenkutsch dortokricht,
de sükk denn ok wäär de Röä in d’ Liev
steit – nu boot man an de Küst noch een Hoaben, de allns
anner överdroapen deit. Mien Opa wüür särgen,
de Moakers sünd Grootmannssüchtich, denn de Seekantwoarenümschlach
faalt doch weltwied van d’ Fleeschk. Wenner dat so, as ton Bispill
in Brämerhoaben, geböört, dat dat Ovwinnen an szärtich
Perzent geit, denn is dat doch hoast all een Moagersüük.
Irgendwenner
up us Padd dör de Tied is de Minschen – tovörderst
in de “westliche Kulturkring” – dit Weeten verlüstich
goahn, dücht mi.
He
wull endlich moal wäär sülvst koaken – he wull
ok moal wäär mit Booklotzkes speelen un föör de
Kinner dorwäsen. 
Mit
Koarlhein Schriever hevvt de Stoatavcoaten nu joa villicht een van
de Hauptsstrippentrekker föör dat Doalergemengsel in de
düütschen Regeerungs-, Partein- un Weertschkuppspotten bi
d’ Schlawittchen kräägen.
