|
vun Meike Balzer-Fraun En Bremer Kinnerleed Roland mit dat kruse Haar, De Roland steiht hier för de Freeheit vun Bremen.
De Kneespitzen sünd nich dat Maat vun de Bremer Elle. De Kröpel dor ünnen is nich de arme Keerl, de dat Stück Land mit Möög ümkrabbelt hett, dat de Gräfin Emma de Börgerslüüd denn as Weid schunken hett. Ok worüm he so sunnerbor smustern deit, wat he nu fuchtig na'n Doom hen oder koopmansch na en Hannelsweg na Oosten, na Hamborch hen schuult, nix weet wi so nipp un nau! Seggt de Wetenschop' nöömt Wikipedia. Wiss is, dat de Roland in en Krieg doot bleev, en Held un Märtyrer, un dorför steiht de lütt Snall vun sien Gördel: En Engel mit Laute in en Krink vun Rosen. Un seker is, wat sik schierweg in sien Rüch afspeel:
1988 hefft se de Laag vun de Kassett mit en Metalldetekter funnen
un in üm un bi dree Meter Hööchde dree Steen ut'n
Rüch nahmen. De Kassett seet fast, man an de Paperen kemen
se ran. Verblüffen en Karstadt-Tüüt
seker nich ut de dörtiger Johren. 1984 kreeg de Roland en nie'en Kopp. (De ole is in't Focke-Museum.) De Dokumenten sünd nu all in't Staatsarchiv. Is dat villicht de Verkloren för Roland sien apartig Grienen?
Meike Balzer-Fraun, Jan./Feb. 2026/Juni/Juli 26 27.9.2026
|