vun Behrend Böckmann

Hüt is ja allens anners. Œwer as ik lütt wier un uns Kinnerbedden inne Schlåpstuf von Vadder un Mudder ehrn Platz harrn un mien Brauder un ik nich jederein in sien eigen Kinnerstuf upwassen mössten un inne Wåhnstuf up'n "Perser" dei Disch mit vier Stäuhl stünn, — ja, tau dei Tied leech in'n Winter ok ümmer Schnei, up den Mudder denn den "Perser" kloppt hett. Elektrisch Licht geef't tau dei Tiet noch nich, un koll Wåder ut'n Sot trecken wier sülfstverständlich. Un up'n Hoff geef dat 'n Holtschuer un dicht dornäben dei Lien för dei Wäsch — un ok 'n Teppichstang.

Dat is lang her un liekers wiert, sik noch eins tau besinnen, woans dat dunnemåls so taugüng, as inne Stuben 'n hölten Fautdeel äbenso as dei Teppich reigen måkt würn. In'n Sommer keem dei Teppich up'e Stang un wür mit'n Teppichklopper so lang traktiert, bet kein Stoff mihr rutkeem. Denn wür hei noch düchtig böst un bleef denn bet taun Abend inne Sünn buten.

Wecker hett hüüt noch Teppichstangen? Sei warrn vergäten un wassen tau...
Bild cs:ŠJu/Wikimedia commons

Un binnen inne Stuf? Dor wür dei Fautbœn mit Stahlspœn (Stahlspœn gifft dat hüt ok noch för dei Parkettreinigung orrer üm "offenporige" Holtflächen tau glätten) schläpen, dormit dei olle Bohnerwassschicht rünnerkeem un dat Holt von Niegen Bohnerwass upnähmen künn. Un in'n bestimmt Öller mössten wi Jungs ok mit ran un den Fautbœn spänern, bet Mudder orrer Größing denn wedder Bohnerwass so as Bodder up't Brot up'e Holtdeelen upschmeern künnen.

Bohnerbessen. Bild Nahefoto/wikimedia commons

Dornå mösst dat Bohnerwass ierst mål 'n gaude halwe Stunn intrecken, un denn güng't mit 'n Bohnerbessen an't Wark. Disse Bohnerbessen — ok Bohnerböst, Bohnerkül orrer Blocker näumt — geef dat bet inne 1970er Johren in männig Huusholl. Un dat wier 'n fief bet teihn Kilo schworer Block ut Gussiesen mit Borsten anne Ünnersied, dei dörch välfachet Hen- un Hertrecken dei spœnten un inbohnerten Deelen wedder blank schämern leet. — Wier dit Wark dån, denn künn dei Teppich wedder henlecht warden, Disch un Stäuhl an ehrn ollen Platz taurüchfinnen.

Un wenn in'n Winter Schnei leech, denn wür dei Teppich mit sien gaude Sied up'n Schnei lecht, kloppt, bettau wedder up witten Schnei lecht un noch eins kloppt... Un dat so lang, bei dei Schnei witt bleef. Un tau glieken Tiet wür spœnert un bohnert un dei Teppich bleef buten up sien Stang, denn wür hei noch eins bäten böst un künn denn wedder inne Stuf utlecht warden. Dei Fautbœn schämert, dei Teppich lücht wedder, un denn säd Mudder: "Nähmt juch bäten in Acht, gåht mit Püschen inne Stuf — un passt up, dat ji nich utrutscht!"