|
Märken vun Sophie Reinheimer, överdragen vun Klaus-Dieter Tüxen Bi stråhlen Sünnenschien rattert en Lastauto mit Wiehnachtsbööm
dörch de Strååt vör't Huus. Dröven an de
Eck höllt 't an.
Dor ståht se nu all buten. Dröven an de Eck warrt de Dannenbööm
all aflåådt. Tant Hansine steiht dorbi un nimmt een'n
nå'n annern op, stellt em oprecht hen un kiekt em vun all de
Sieden an. Endlich hett se een'n lüttjen Boom funnen, en richtiget lüttjet
Dannenkind, rund un pummelig. Se hebbt dat nich afhackt; nee, se hebbt
dat mit de Worteln ut de Eer in Holt trocken. Dat streckt "Dat will nå uns hen", seggt de lüttje Rosel.
Åvers dat gröne Dannenkind, dat in't Holt so schöön grååd stünn, kann hier in't Huus nich ståhn. Tant Hansine håålt en'n groten Putt un füllt em mit Eer. Un dor sett se den lüttjen Boom rin. Ja, so föhlt he sik wedder behååglich!
Denn ståht se all üm den smucken Boom herüm un bewunnert em mit blanke Ogen: "Nu warrst du een richtige Christboom warrn!", seggt Rosel. Dor fangt een an: 22.11.2026
|