Notizen ut'n Braakmaand


dat leven hangt an dünnen steel
un hangt doch fast un gröön
an düt een blatt, dat uns hier hält,
dat is uns noog, is all uns welt
— un is doch ok so schöön!


 

de anonyme graffstee
för Hanne Hinz

nüms kennt de minschen, de hier roht.
elk kennt hier man bloots een.
denk an de een, denn is dat good.
een steiht för all. dat hart is groot.
du wullt bloots bi ehr ween.

de fründin roht al lang in freed.
en steen deit gor nich noot.
de, de ehr kennt, kennt düsse steed.
— eendags verklingt ok unser leed.
nix blifft. un dat is good.


Marlou Lessing
mehr dorvun: hier

Mit de Anschaffung vun en lütte Digitaalkamera heff ik anfungen, in'n Alldag un bi't Rümströmern in min holsteensche Heimaat eenfache Biller to knipsen vun Ansichten, de mi opfullen, un mit lütte Versen dorbi to seggen, wat mi anspreken dä. In elk Maand kemen poor tosamen. Op Plattpartu bringt wi ehr mit en halv Johr Tiedünnnerscheed rut. Dat is Afsicht: Wat nu is, hebbt wi vör Oogen; man Biller un Versen schallt erinnern an dat, wat us nu feern is, un an de Annershaftigkeit vun'e Natuur in'n Johrsverloop.
Marlou Lessing


trüch


na baven


na't Flack

na de Startsiet