|
Sünnverdüüstern
van Hans-Hermann Briese

De Maan drifft tüsken
Sünn un Eer.
Un smitt sien Scharr
up Moder Eer.
De Kolle leegt sük
over 't Land.
Verfehrt de Peer
vergalopperen sük.
De Vögels geiht
dat Singen ut.
De Katten slieken
d' Müren bilangs.
Vull dat Verdüüstern,
de Höhner gahn up 't Rick.
Nu reckt en Woord
van Haat.
Midden in 't Hart
en Woord.
Daar is nix
bitosetten.
Daar fehlt amenn
de Trutz.
Breckt in
Immunsysteem.
Versleten
de Reserven.
En Vördood
sotoseggen.
|