vun Marlou Lessing

Ik heff ja bloots en Handy, man ik harr mi vörnahmen, ik wull de Insekten üm mi rüm kennenlehren un mit Naams ansnacken. Also her mit dat Handy, as ik wedder mal so en Millimeter-Fleegdeert in mien Waschbecken sitten sehg!

Düsse Deerten sühst överall. Se leevt Water un Fuchtigkeit, se sünd dat ok, de sik faken in Saftglöös stört un verdrinkt — meen ik tominnst. Düt Deert is sülven nich grötter as en halve Waterdruppen, de Druppen wirkt gigantisch gegen dat zaarte Deert — man dat hett schiens Döst. Dat Lief is ophööchst een Millimeter lang, sitt as en Bild vun Salvador Dalí op överlange Been un warrt vun twee fiene düüstere Flünken dragen. Dat Deert höört sachs to de Familie vun de Gallmücken, de in Europa mit Hunnerte Aarten vertreden is. Leider is mien Foto nich good noog oplööst, de naue Aart to bestimmen.

So lierlütt dat is, hett dat doch all sien Organen för en heel komplexes Leven, en Nervenknütten ("Bregen" will ik dat nich nömen), de Welt wohrtonehmen un op ehr to reageern, un apensichtlich egen Ideen un Vörleven, so as den Wunsch na Water. Düsse Mück sticht nich, se fritt meist gor nix, denn dat flegen Deert, dat wi seht, is dat letzte korte sommerliche Levensstadium, bloots vörsehn för Partnersöök, Sex un Kinnermaken. Denn starvt se. De mehrste Tied leevt se as Larv, nadat se ut dat Ei sluppt sünd un denn as Larven na un na ehr Butenskelett un ehr Flünken kriegt. Dorbi billt se faken Gallen, also Utwüss an de Planten, vun de de Larven sik nohrt. För uns dumme Minschen sünd se denn reinweg unsichtbor, wi nehmt ehr eerst wohr, wenn se vör uns Nees flüggt.

Ofschoonst (orr wieldat...) ik en Natuurwetenschap studeert heff, maakt mi dat doch elkmaal wunnerwarken, wo fien un komplex de Natuur ehr lüttste Wesen billt.

Noch sowat Lütts is mi vör de Fööt lopen, as ik an en herrlichen Dag in de wilden Dünen op Amrum ünnerwegens weer.

Dor krabbel dör den Sand vör mi en lütte Spinn, villicht een Zentimeter, villicht ok bloots en halven Zentimeter groot. De Vergliek mit en Footafdruck (nich mien, ik weer barfoot ünnerwegens) wiest dat.

Tja, un wedder weer mien Handy överfordert; ik mutt mi sachs en gröttere Kamera anschaffen.

Dor müss ik also recherchieren. In'n Dünensand gifft dat twee Aarten vun Spinnen: de Dünen-Wolfsspinne orr ok "Sandwöhlwulf" un de lütte swatte Plattbuukspinne, en Swattspinn. Dat mutt mien Kandidat ween, denn de "Sandwöhlwulf" is dat apensichtlich nich. Mien lütte Spinn bargt sik över Dag ünner den lockeren Sand orr ünner lütte Holtstückchen un jaagt bi Nacht as "Flitzer", buut also keen Nett. Un wat jaagt se? Noch lüttere Insekten, Mieren, Milben, lüttste Wörm... wat dat dor nich allens gifft!

En Sandwöhlwulf much ik avers doch ok geern mal sehn. He buut ok keen Nett, sünnern luuert op sien Büüt vör den Utgang vun sien Wahnröhre, jumpt denn los un killt de Büüt mit en Giftbiss. Dull!

Noch en anner Insekt hett mi mal wedder in mien Tohuus besöcht: Düsse smucke swatte Käver, inclusive Föhlers villicht twee Zentimeter lang, mit korte Föhlers, swatten Kopp, glänzen-swatten Rumpf un mattswatten striepelten Achterlief. Un dat is en Behaarte Snellöper, en Loopkäver, ok "Eerdbeersamen-Loopkäver" nöömt. Dat wöör passen, denn ik heff wille Eerdbeeren op mien Terrass, un dat Deert gellt as Kulturfolger. Se freet Samen, avers ok anner, lüttere Wirbellose un ehr Eier.

Nu in'n Sommer söökt de Kävers sik Partner un leggt Eier af. Un wo lang dröff düsse Käver in sien sichtbore Gestalt leven? Ha, nich so kort as de Gallmück: vun April bet November is de Käver en Käver un kann sik as Käver de Welt ankieken. Uff, dat verlichtert mi. Över den Winter avers is he en Larv, de sik in'n Lent verpuppt, dat se en Käver warrt.

Blangenbi: Dat dat en Loopkäver is, heet nich, dat he keen Flüchten hett orr nich flegen kann! Dat heet bloots, dat he sik tomehrst to Foot beweegt. Mien Käver hett Flüchten un kann ok flegen, as de mehrsten lütten Loopkävers; he deit dat avers nich faken, de Evoluschoon warrt dat sachs jichenswenn utslieken laten... Noch hett he avers de Wahl, un to Foot weer he wirklich teemlich fix.

Dat sünd mien laienhaftige Fotos un Recherchen to de Wesen, mit de wi uns Welt deelt — nee, nich uns Welt: Wesen, de ehr Welt mit uns deelt. Wenn mi wedder welk tomööt kaamt, mell ik mi wedder.