vun Marlou Lessing

Wokeen kennt dat nich? Sommer, buten sitten, en Gedränk op'n Disch blangen di, du wullt an nippen — nanu, wat is dat? En swatte Punkt swimmt baven, nich mehr as en Millimeter groot, beweegt sik villicht sogor noch — hett sik doch wedder en Insekt dor rinsmeten un is an't Verdrinken! Kannst em mit'n Drinkhalm rutfischen, jichtenswie rünnerpuusten orr afstriepen — dat Ding hett wohraftig mikroskopische Flünken! Wat dat överleevt, is di in den Momang egaal — du överleggst, wat du dien Gedränk noch drinken kannst, un beslüttst, naklaar, so'n lütt Saak deit dor nix an, ok wenn dat dor rinpieselt hett. Hm....... Rinpieselt hett in sien Doodsbang, as dat wieswoor, dat dat Verdrinken müss... hm... langsam nimmt dat mikroskopisch Wesen Gestalt vör di an. Harr dat nich zappelt mit meist unsichtbor Been? Mit lierlütte dörsichtige Flüchten rudert? Sien Ogen kunnst du nich sehn, dat hele Deert weer ja man bloots en Punkt, un de Mimik vun Insekten is bekanntlich vun de spoorsame Aart. Man ehr Körperspraak nich, ok se wüllt nich verdrinken... Hett dat Panik föhlt, so as du Panik föhlen kannst? Wissdoch... dat is en Deert mit Geföhlen un Levenswilln un en unvörstellbor kumplizeerten Liev, de sehn un luustern, Warms un Küll föhlen, freten un verdauen, nieschierig rankamen un gau flüchten, verlangen un sik vermehren kann... eentlich weer dat binah en Minsch. Man: Wat weer dat överhaupt???

Fantasie-Insekt. Bild: Jasmin Apcin

Solk Begegen mit Insekten (6 Been) orr Spinnendeerten (8 Been) gifft dat jümmers minner, wieldat de Deerten verswinnt; man dochen gifft dat mehr dorvun, as uns to Bewusstween dringt. Dor sünd Wesen, en hele Deertenfamilie, de gröttst mang all Deerten, de mit uns düsse Welt deelt. Wi intresseert uns nich veel för ehr, un se sik ok nich för uns; elk leevt in "sien" Welt, un dochen is dat uns gemeensam Welt. De Insekten spöört dat jüst besünners, wieldat se jümmer minner Ruum in de Welt finnt — dank uns, de Minschen, avers dat weet se nich. Ik heff mi vörnahmen, dat ik keen so'n Begegen mehr ahn Wieswarrn vörbigahn laat. Ik heff bloots en Handy, de Deerten to knipsen, un nüms vun uns weet, woans de Insekten över uns orr enanner "nadenkt" — man wi Minschen hebbt ja de hele Schöppen Naams geven, un ik will de Insekten üm mi rüm tominnst de Ehr andoon, ehr mit den Naam antospreken, den wi Minschen för ehr hebbt.

(Notabene: Wi Minschen hebbt de Leevwesen ja ünnerdeelt in uns Aart ("Minschen") un all anner ("Deerten"), un wisslich verbinnt uns düsse Sicht mit all anner Aarten. Ik bün 100% seker, dat Flegen, Hyänen, Poggen, Wildswien, Ratten un all anner in ehr Köpp de beleevte Welt in "uns Aart" un "de annern" ("Deerten") ünnerdeelt. Wi "Minschen" sünd also nix as "Deerten" för 99,9999 % vun all Aarten. Ok för dat lierlütte Fleegdeert in dien Saftglas büst du bloots een vun "de annern". — Snaaksch, dat erinnert mi jichenswie an den Sprook "All Minschen sünd Butenlänners — meistto överall!")

Na, also na mien niegen Grundsatz heff ik glieks dat Handy trocken, as ik op den grönen Lack vun mien Auto (smucke Klöör, nich?) düssen Besöker sehg.

Ha, dach ik glieks, mit de langen Föhlers is dat wiss en Liddmaat ut de Familie vun de "Böcke". Puustekoken, de Lief vun dat Deert is keen Käverlief, so slank un fien ünnerdeelt... Mien Fotos sünd nich so good, kunn dat en Rhododendronwanze ween? Op Wanzen weer ik so ja ok nich kamen, man meddewiel weet ik, dat ik Vörurdelen över de Ünnergruppen vun Insekten heff. De hellen Binden an de Föhlers schient mi to un to charakteristisch, de mööt sik opfinnen laten! — Un so is dat ok: Dat Deert weer en Sluppwöps, un twoors en Seken; denn de lange Stachel achterut is en Bohrer för't Eier-Afleggen. Woans se den bruukt, kannst bi Wikipedia sehn.

Man vun de Sluppwöpsen gifft't ok in Düütschland rund 3.600 Aarten. De Aart mit de smucken witten Binden an de Föhlers hett den Naam Mesostenus funebris. Se is in ganz Eurasien tohuus. Wenn Madame ehr Eier mit den Bohrer in den Larven-Kokon vun en bestimmte Bottervagel-Aart ünnerbröcht hett, freet de jungen Sluppwöpsen ganz komodig de Larven vun den Bottervagel op. Makaber, avers wohr. De utwussen Deerten dorgegen nohrt sik heel vegetaarsch vun Nektar un Pollen. — De unselige Bottervagelaart, de sik Mesostenus funebris as Wirt för ehr Eier utkeken hett, is dat Hornklee-Widderchen, un so een heff ik ehrlich noch nienich sehn. Keen Wunner, dat is wied baven op de Rode List. Hett düsse Wöps so een hier funnen, villicht sogor op mien Sommerfleder?! Dat weer ja wunnerbaar! Avers denn hett ja de Wöps de Larven vun den roren Bottervagel jüst den Dood inplant??? Wo gresig! — Snaaksche, snaaksche Natuur!

Binnen in mien Baadstuuv seet noch so een Deert an de Wand, villicht eenun'nhalv Zentimeter lang. Heel ruhig seet dat dor, nuckel an en Waterdrüppen un leet sik nich verschrecken. Dor müss ik nu ja ok rutfinnen, wat dat weer! — Un dor is de Utwahl nu apensichtlich so groot un mien Foto nich detailriek noog, as dat ik dat toordnen kunn. Op jeden Fall is dat en lütte Motte orr Nachtfalter ut de Familien Gelechioidea, Coleophoridae orr Crambidae. En Coleophora sternipennella is dat nich, wieldat de Föhlers nich so smuck ringelt sünd. En Motte also, ja — man wo fien is de Lief bildt, wo schemert de Flüchten mang Sülver un Guld! Allens an dat Deert lett smuck un fee.

Insekten sünd keen Deerten to'n Strakeln. Se sünd uns as Deerten ok dorüm so frömd, wieldat se ehr Skelett buten draagt, dat de weken Delen good schuult sünd, un de Insekten sülvst köönt sik dat sachs gor nich anners vörstelln (wenn se sik överhaupt wat vörstelln köönt — wokeen weet?). Wi Söögdeerten draagt uns Skelett binnen un köönt uns dat sachs ok nich anners vörstelln. (Mit unsen veel gröttern Bregen köönt wi dat avers tominnst versöken.) För de Insekten un Spinnen — Millioonen vun Aarten — is dat sachs en idiotische Idee, sien wichtigst Organe so ahn Schuul "buten dat Skelett" mit sik rümmertodragen, apen för jedeen Verletzen. Villicht findt se dat sogor eklig: "Iiiih, de sünd buten ganz week un matschig un blöödt glieks, wenn een rinpiekt!" Man de Insekten hebbt Wegen funnen, sik dat nütt to maken: Welk piekt düsse dösigen Söögdeerten eenfach an un drinkt dat Bloot. Sülvst schuld, wenn de Evoluschoon di keen vernünftigen Chitinpanzer mitgeven hett! Orr: Villicht hebbt wi Söögdeerten ja dorüm uns weke Huut buten, dat de Müggen uns pieken köönt? Villicht denkt se, Gott hett "uns Aart" (de Müggen) as Kroon vun de Schöppen maakt un all "de annern" to uns Nütten!

Ja, op een Wies sünd Insekten even ok Minschen. Dat lohnt jümmers, de Welt mal ut en anner Perspektive to sehn.